آگورآفوبیا یا ترس از مکانهای باز، عبارت است از ترس از تنها بودن در اماکن عمومی (مثل فروشگاههای بزرگ) بهویژه اماکنی که در صورت عارض شدن حمله وحشت زدگی در فرد، خروج از آنها دشوار است. در واقع آگورآفوبیا یک اختلال اضطرابی است که باعث ترس و اضطراب شدید فرد از مکانهایی میشود که ترک یا فرار از آنجا ممکن است چالشبرانگیز باشد. این افراد اگر در موقعیتهایی قرار بگیرند که احساس به دام افتادن داشته باشند مانند مکانهایی با جمعیت زیاد، وسایل حمل و نقل عمومی و بازارها از ترک خانه اجتناب میکنند.
در یونان باستان، آگورآ مرکز مذهبی، تجاری، سیاسی و اجتماعی شهر بود که مردم، دور از محیط خانه، در آن جمع میشدند. ترس اساسی در آگورآفوبیا از به دام افتادن در مکان شلوغ و پرجمعیت است که امکان خروج از آن نباشد و اگر فرد دچار جمله وحشتزدگی شد، کسی برای کمک به او وجود نداشته باشد. گزارشهایی که از ترسهای افراد مبتلا به آگورآفوبیا وجود دارد، بسیار شگفتانگیز است.
ترس از بودن در سالن شلوغ سینما، رانندگی در ترافیکهای شلوغ و تونلها، رفتن به مهمانیهای شلوغ است. در واقع اصلیترین ترسی که این افراد را آزار میدهد دور شدن از مکان امنی است که معمولاً خانه یا شخص مورد اطمینان فرد در آن قرار دارد.
آگورآفوبیا دارای ملاکهایی است که میتوان بر اساس آن افراد مبتلا را به راحتی تشخیص داد. اگر ترس یا اضطراب فرد در حداقل دو مورد از موارد زیر باشد میتوان گفت که از آگورآفوبیا رنج میبرد.
- استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی
- بودن در مکانهای باز
- بودن در مکان بسته
- ایستادن در صف یا بودن در جمعیت
- تنها بیرون از خانه بودن
برای تشخیص حداقل علائم باید شش ماه طول بکشد. دو نکته مهم در مورد آگورآفوبیا این است که در بیشتر موارد با حمله وحشتزدگی شروع میشود و فرد در بازار یا مکانهای تجمع به خودی خود نمیترسد، بلکه از آن میترسد که در آنجا دچار حمله پانیک گردد، درمانده شود و هیچکس به یاری او نشتابد. به این ترتیب، آگورآفوبیا معمولاً با پانیک همراه است.
افراد مبتلا ب آگورآفوبیا نه تنها از ترس دچار شدن به وحشتزدگی در بازار نگراناند، بلکه آنها از مکانهای باز، ازدحامها و خیابانها یا بودن در هر موقعیتی که امکان گریختن از آن دشوار یا خجالتآور است یا میسر نبودن احتمالی دریافت کمک در صورت ابتلای ناگهانی به بیماری میترسند.
آگورآفوبیا ناتوان کنندهترین نوع فوبیا
بله آگورآفوبیا ناتوان کنندهترین نوع فوبیا است، چون میتواند به نحوه چشمگیری توانایی فرد را برای کارکردن در موقعیتهای اجتماعی و شغلی بیرون از منزل مختل کند. شیوع مادامالعمر آگورآفوبیا بین 2 تا 6 در صد است. هشتادوچهار در صد از مبتلایان به آگورآفوبیا لااقل به یک اختلال دیگر نیز دچار هستند.
این بیماران از هرگونه موقعیتی که در آن به دست آوردن کمک مشکل باشد، سرسختانه اجتناب میکنند. در اماکنی مانند خیابانهای شلوغ، مغازههای پرازدحام، فضاهای سربسته (نظیر تونل، زیر پل، آسانسور) و وسایل نقلیه دربسته (مثل مترو، اتوبوس، هواپیما) دلشان میخواهد یکی از دوستان یا اعضای خانواده همراهیشان کند.
یکی از نظریات آگورآفوبیا این است که ترس این افراد از مکانهای عمومی و باز نیست، بلکه یک حمله مجدد وحشتزدگی است. آگورآفوبیا را اختلال نظریه ترس از ترس نیز مینامند. روانکاوان آگورآفوبیا را نتیجه اضطراب جدایی میدانند.
معمولاً افرادی که درگیر آگورآفوبیا هستند از احساسهای جسمانی خودشان وحشت دارند. آنها از فعالیتهایی که موجب برانگیختگی میشود، مانند ورزش کردن، تماشا کردن فیلمهای ترسناک، نوشیدن قهوه، حتی پرداختن به فعالیتهای جنسی خودداری میکنند.
هنگامیکه فوبی مکانهای باز برای اولین بار ایجاد میشود، افراد از موقعیتهایی که حملات در آنها رویدادهاند اجتناب میکنند، اما معمولاً این اجتناب بهتدریج به سایر موقعیتهایی که ممکن است حملات در آن روی دهند، گسترش مییابد. در مواردی که این اختلال شدید باشد فرد کامل ناتوان میشود، بهطوریکه نمیتواند از محدوده تنگ خانه یا قسمت خاص از خانه خارج شود.
علائم آگورافوبیا چیست؟
همه در زندگی روزمره خوب اضطراب را تجربه میکنند اما آنچه بهعنوان اختلال اضطرابی از آن یاد میشود باعث نگرانی بیش از حد میشود که همه فعالیتهای روزانه ما را تحت تأثیر قرار میدهد. آگورآفوبیا اضطرابی است که شما را از موقعیتهایی که باید در آن فعالیت کنید، دور میکند. علائم آگورآفوبیا تقریباً شبیه حمله پانیک است. در این اختلال فرد زمانی که در موقعیتها یا فضاهایی برای فعالیت قرار میگیرد در او ایجاد ترس و اضطراب میکند.
علامت اصلی آگورافوبیا ترس است و این هراس و اضطرابی که فرد را درگیر میکند از موقعیتهایی است که ممکن است فرد در آن قرار بگیرد و نتواند آن را ترک کند. آگورآفوبیا فرد را نگران میکند که ممکن است در موقعیتی قرار بگیرد که خجالتزده شود و یا اگر مشکلی برای او به وجود بیایید کسی را برای کمک پیدا نکند.
افراد مبتلا به آگورآفوبیا به دلیل هراسهایی که با آن درگیر هستند سعی دارند که از حضور در اجتماع و موقعیتهایی که باعث اضطراب میشود اجتناب کنند. حتی اگر بخواهند در مکانهای عمومی حاضر شوند و یا کاری را انجام دهند، باید فردی آنها همراهی کند و وابسته به خانواده و دوستان خود هستند. این افراد هنگامیکه در موقعیتهای ترسناک قرار میگیرند، همیشه دچار ترس و یا اضطراب شدید میشوند، درحالیکه خطر واقعی اصلاً متوجه این افراد نیست.
آگورآفوبیا دورهای شش ماهه یا بیشتر دارد که این افراد درگیر ترسها و اضطرابهای غیرمعمول هستند و از موقعیتها اجتناب میکنند که این زندگی فردی و اجتماعی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. احساساتی که افراد مبتلا به آگورآفوبیا با آن درگیر هستند عبارتاند از:
- در مواقعی که خانه را بهتنهایی ترک کنند دچار اضطراب شدیدی میشوند
- از حضور در صفهای انتظار و شلوغی واهمه دارند.
- در فضاهای بسته، مانند سینما، آسانسور و هنگام خرید در فروشگاهها اضطراب شدیدی را تحمل میکنند.
- از فضاهای باز اعم از بازار و پارکینگها دوری میکنند.
- هنگام استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی مانند اتوبوس، هواپیما یا قطار احساس بدی را تجربه میکنند.
آگورآفوبیا ترسهای بیدلیل و غیرمنطقی در افراد ایجاد میکند. قرار گرفتن در هرکدام از این موقعیتها هراس و اضطراب شدیدی را برای فرد به وجود میآورد و گاهی ممکن است فرد را ناتوان کند و ممکن است علائم فیزیولوژیکی را تجربه کنند.
علائم فیزیولوژیکی آگورآفوبیا
- ممکن است درد شدیدی را در قفسه سینه حس کنید یا ضربان قلب شما تندتر شود.
- ترس و لرز شدید و غیرمنتظره در فرد
- بروز مشکلاتی در تنفس
- سبکی سر و سرگیجه
- گرگرفتی ناگهانی و تعریق بیش از حد در فرد
- ناراحتیهای معده و گوارش
علل آگورآفوبیا
تاکنون علت دقیقی برای شروع آگورآفوبیا ذکر نشده است و برخی از عوامل هستند که خطر ابتلای به آن را افزایش میدهند که عبارتاند از:
- داشتن یک اختلال اضطرابی دیگر، مانند اختلال اضطراب فراگیر یا اختلال اضطراب اجتماعی
- وجود یکی دیگر از انواع فوبیاها یا اختلالهای اضطرابی در فرد
- وجودآگورافوبیا در یکی از اعضای نزدیک خانواده
- سابقه سوءاستفاده جنسی یا فیزیکی
- سوءمصرف مواد مخدر
- عزت نفس پایین یا سابقه افسردگی
در بسیاری از موارد مشاهده شده است که اختلال استرس پس از سانحه نیز میتواند باعث بروز آگورافوبیا شود. در واقع به دنبال یک حادثه استرسزا که در زندگی یک فرد رخ میدهد و باعث ایجاد علائمی شدید از استرس و اضطراب در فرد میشود که میتواند آغازی برای شروع اختلال آگورآفوبیا شود. اگر فردی بهطور طولانی مدت در انزوا و تنهایی باشد، خطر ابتلای او به آگورآفوبیا بالاتر میرود.
حتی در زمان کرونا و فاصلهگذاریهای اجتماعی که بین افراد صورت گرفته بود و قرنطینههایی که وجود داشت خطر بروز آگورآفوبیا را در افراد تشدید میکرد. کارشناسان بر این باورند که آگورآفوبیا اگر درمان نشود میتواند تأثیر زیادی را بر رفاه بزرگسالان و کودکان داشته باشد و حتی آنها را دریافت خدمات اجتماعی بسیاری بیبهره نگه دارد.
انواع آگورآفوبیا
آگورافوبیا ارتباط نزدیکی با حملات پانیک دارد و این دو وضعیت اغلب با هم اتفاق میافتند. بااینحال، شما میتوانید آگورافوبیا را بدون وجود حملات پانیک نیز تجربه کنید. برای ایجاد این تمایز، آگورافوبیا به دو نوع تقسیم میشود.
آگورآفوبیا همراه با حملات پانیک
در این نوع از آگورافوبیا افراد حملات پانیک مکرر و غیرمنتظره را تجربه میکنند که این احساس ترس شدید اغلب با علائم فیزیکی مانند لرزش و ضربان قلب سریع همراه میشود و فرد را در موقعیت بسیار خطرناکی قرار میدهد و پس از حمله پانیک، فرد دچار اضطراب مداوم میشود که دلیل آن ترس از حملات آینده است و به ناچار رفتار خود را تغییر میدهد تا از حملات بیشتر جلوگیری کند. به همین دلیل است که افراد مبتلا به آگورآفوبیا از مکانها یا موقعیتهایی که میتواند منجر به هراس و شروع حمله شود، اجتناب میکنند.
افرادی که حملات پانیک به همراه با آگورافوبیا دارند، نسبت به بقیه افراد علائم پانیک شدیدتری را تجربه میکنند. ممکن است شروع این علائم از سنین پایینتری باشد و علائم شبیه به افسردگی شروع کننده آن باشد.
آگورافوبیا بدون سابقه اختلال پانیک و حملات آن
فرد ممکن است آگورافوبیا را تجربه کند در حالیکه بدون داشتن حمله پانیک یا بروز سایر ویژگیهای اختلال هراس باشد. در بسیاری از موارد، اضطراب این فرد ناشی از ترس تجربه احساس وحشت است. آنها از حضور در موقعیتهایی که فرار امکانپذیر نیست اجتناب میکنند تا از احساس وحشت، خجالت یا ناتوانی دوری کرده باشند.
آگورآفوبیا اگرچه یکی از عوارض اختلال وحشتزدگی است اما میتواند بدون حملات آن نیز روی دهد. وقتی این اتفاق میافتد، معمولاً بهتدریج ترس فراگیری در فرد به وجود میآید که طی آن عواملی از محیط بیرونی باعث تهدید فرد میشود. آگورآفوبیا بدون حمله وحشتزدگی معمولاً بسیار نادر است.
درمان آگورآفوبیا
درمان آگورآفوبیا ترکیبی از دارو درمانی، رفتار درمانی و تغییر در سبک زندگی افراد است. این روشها در کنار هم میتواند برای درمان آگورآفوبیا مؤثر باشند. آگورآفوبیا اگر درمان نشود علائم آن تشدید میشود و زندگی را برای فرد بسیار دشوار میکند. از طریق حمایت خانواده و دوستان فرد مبتلا به آگورآفوبیا وضعیت بهتری را خواهد داشت و با استفاده از دارو درمانی و روان درمانی انتظار میرود که فرد حملات کمتری را تجربه کند.
دارودرمانی برای آگورآفوبیا
برای افراد مبتل ابه آگورآفوبیا داروهای آرام بخش ملایم از طبقه بنزودیازپین ها مانند آلپرازولام یا کلونازپام تجویز میشود. مصرف این دارو باعث میشود که نشانههای این اختلال تا اندازهای تسکین پیدا کند. یکی از مزایای اصلی این داروها اثربخشی سریع آنها است؛ بنابراین استفاده از آنها در موقعیتهای حاد و حالت وحشتزدگی بسیار مفید است. البته مصرف این داروها میتواند عوارضی مانند خوابآلودگی را به دنبال داشته باشد. بهعلاوه این داروها اعتیادآور هستند و اگر بهصورت طولانی مدت مصرف شوند وابستگی فیزیولوژیکی ایجاد میکنند.
بخش دیگری از داروهایی که برای آگورآفوبیا استفاده میشود. داروهای ضدافسردگی هستند. این داروها در مقایسه با داروهای ضد اضطراب مزایا و معایبی دارند. از امتیازات ویژه این داروها این است که اعتیادآور نیستند؛ اما تأثیر آن به چهار هفته وقت نیاز دارد؛ بنابراین در موقعیتهایی که فرد دچار حمله وحشتزدگی شده باشند، استفاده از آنها تأثیری نخواهد داشت. داروهای سه حلقهای و بازدارندههای جذب مجدد گزینشی سورتونین از جمله این داروها هستند. ناگفته نماند هیچ یک از این داروها نباید خودسرانه و بدون تجویز روانشناس مصرف شود.
درمان شناختی رفتاری آگورآفوبیا
رفتار درمانی برای اولین بار در سال 1970 برای درمان افراد مبتلا به آگورآفوبیا استفاده شد و آن به شکل مواجهه کردن فرد با موقعیتی که از آن واهمه دارد، صورت گرفت. عقیده بر این بود که اگر افراد بهتدریج با موقعیتهایی که از آن میترسند روبرو شوند دیگر دلیلی برای ترسیدن وجود ندارد. این نوع از درمان مواجه سازی بسیار مؤثر بود و تقریباً 60 تا 79 درصد افراد مبتلا به آگورآفوبیا بهبود بالینی مهمی را نشان داد.
همچنین در این روش درمانی، درمانگر به فرد کمک میکند افکاری را که باعث اضطراب میشوند را شناسایی کند و راههای مقابله با این احساسها را یاد بگیرد. ممکن است تراپیست در این روش با تکنیکهای آرامسازی و حساسیتزدایی از فرد بخواهد که موقعیت موردنظر را تصور کرده و احساسهای خود را در این شرایط مدیریت کند. این موضوع به فرد کمک میکند که در موقعیتهایی که بهصورت جدی دچار اضطراب میشود بتواند بر احساسات خود غلبه کند و آنها را به شکلی صحیح مدیریت نماید.
آگورآفوبیا با تحمیل اضطراب زندگی فرد را با مخاطره روبرو میکند و در درمان شناختی رفتاری آموزشهایی را برای فرد ارائه میکند که بتواند اضطرابها را تحمل کرده، از نگرانیهای عبور کند و به زندگی روزمره خود بازگردد، فعالیتهای اجتماعی خود را از سر بگیرد و فعالیتهایی را که به دلیل اضطراب از آنها اجتناب کرده بود، دوباره از نو شروع کند. درمان شناختی رفتاری معمولاً بهصورت یک درمان کوتاه مدت ارائه میشود.
با شروع درمانها تغییرات مثبتی در روحیه شما به وجود میآید. در این شیوه از درمان شناخت شما از آگورآفوبیا کامل میشود و اطلاعات مهمی در ارتباط با آن به دست میآورید. آنچه در این درمانها میآموزید میتوان در موارد زیر خلاصه کرد:
- از عوامل به وجود آورنده حمله پانیک و علائمی شبیه به هراس و همچنین مواردی که آن را تشدید میکند آگاهی پیدا میکنید.
- با علائم اضطراب و تابآوری آن آشنای میشوید.
- میتوانید نگرانیهایتان را به چالش بکشید و با سؤالهایی مانند اینکه آیا اتفاقات بد واقعاً در موقعیتهای اجتماعی رخ میدهد یا خیر روبرو شوید.
- باعث میشود که موقعیتهای استرسزای زندگی خود را کشف کنید و با آنها روبرو شوید.
چگونه به موقعیتهایی که از آنها اجتناب کردهاید بهصورت تدریجی، قابل پیشبینی و کنترل شده نزدیک شویم. این مهمترین بخش درمان آگورافوبیا است.
آگورآفوبیا باعث میشود که افراد در هنگام خروج از منزل دچار اضطراب شوند و حتی برای مراجعه به مطب روانپزشک نیز ممکن است که دچار مشکلاتی شوند. بهتر است که درمانگر خود را از احساسات خودآگاه کنید. اگر به دلیل ترسی که در آگورآفوبیا تجربه میکنید خانهنشین شدهاید و نمیتوانید برای درمان به مطب بروید، پزشک خود را مطلع کنید تا گزینههای دیگری برای قرار ملاقات با شما در نظر بگیرید.
تا حد امکان میتوانید قرارهای ملاقات اولیه را در منزل یا مکانهای دیگری که برای شما امن هستند، برگزار کنید. میتوان از جلسات تلفنی و ویدئویی یا از طریق ایمیل با پزشک خود ارتباط داشته باشید.
آگورآفوبیا در برخی موارد ممکن است فرد را به حدی درگیر کند که نتواند از مراقبتهای پزشکی و درمانگرها بهره ببرد. در این موارد نیاز به برنامه درمانی فشردهتر دارید که زودتر روند درمان را آغاز کنید. بهتر است یک برنامه فشرده برای مدیریت اضطرابها در نظر بگیرید. شاید نیاز باشد که مدتی را تحت درمان جدی قرار بگیرید و برای درمان نیاز به بستری شدن داشته باشید. گاهی حضور یکی از اقوام یا دوستان مورد اعتماد در جلسات درمان در کنار شما میتواند به شما آرامش بیشتری را به همراه داشته باشد.
تغییر در سبک زندگی برای درمان آگورآفوبیا
آگورآفوبیا زندگی را برای افراد دشوار میکند و باید برای درمان آن از متخصصان و روانپزشکان کمک بگیرید تا بتوانید اضطراب خود را مدیریت کرده و به وضعیت مطلوب دست پیدا کنید. درعین حال با رعایت برخی از نکات در سبک زندگی نیز میتوانید این بیماری را مدیریت کرده و احساسات منفی خود را تا حد زیادی درمان کنید تا درگیر اضطرابهای بیمورد نشوید.
- ممکن است که روانپزشک برنامه درمانی را برای شما در نظر گرفته باشد، به آن پایبند باشید. بهطور مرتب و سروقت در قرارهای درمانی خود حاضر شوید.
- فرار از موقعیتها مشکلی را حل نمیکند بهتر است در شرایط قرار بگیریم. شاید در درمان آگورافوبیا سختترین بخش رفتن به مکانها یا قرار گرفتن در موقعیتهایی است که باعث ناراحتی شما میشوند یا علائم اضطراب را به همراه دارند اما با تمرین منظم و تکرار میتوانید بر آنها غلبه کنید و سختی کمتری را تحملنمایید.
- مهارتهای آرامسازی خود و ریلکسیشن را آموزش ببینید. یوگا و ماساژ و تکنیک های مربوط به تجسم آرامسازی برای شما بسیار مفید است و این تکنیکها بهخصوص در زمانی که استرس بر شما غلبه میکند، بسیار مفید هستند. مصرف کافئین را نیز به حداقل برسانید؛ زیرا باعث تشدید اضطراب در بدن شما میشوند.
- رژیم غذایی سالم شامل میوه و سبزیجات داشته باشید.
- از مصرف مواد مخدر و نوشیدنی الکی اجتناب کنید.
- خواب کافی و ورزش مناسب را در برنامه روزانه خود قرار دهید.
- میتوانید از برنامههای گروه درمانی طبق صلاحدید مشاور استفاده کنید و از حمایتهای آنها بهرهمند شوید.
آگورآفوبیا و عوامل خطر
آگورافوبیا ممکن است از کودکی در فرد دیده شود و گاهی نیز در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی و قبل از 35 سالگی زندگی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد. درصد ابتلای زنان نسبت به مردان در این اختلال بیشتر است.
آگورآفوبیا اگر در موقعیتهای زیر باشد میتواند خطرناک باشد و باید به سرعت پیگیری شده و برای درمان آن اقدام شود.
1-بروز اختلال هراس یا سایر واکنشهای ترس بیشازحد، به نام فوبیا
2-پاسخ دادن به حملات پانیک بهصورت ترس و اجتناب بیشازحد
3-وجود تجربههای استرسزا در زندگی، مانند سوءاستفاده، مرگ والدین یا مورد حمله قرار گرفتن.
4- ویژگی شخصیتی مضطرب یا عصبی.
5- وجود افراد مبتلا به آگورافوبیا در بین اعضای خانواده
آگورآفوبیا در دوران کودکی
آگورآفوبیا از دوران کودکی میتواند فرد را درگیر کند. این کودکان اغلب از قرار گرفتن در موقعیتهای خاص واهمه دارند و آن ب هاینعلت است که معتقدند نمیتوانند بهتنهایی از آن موقعیت فرار کنند. کودکان مبتلا به آگورآفوبیا علائمی را تجربه میکنند که مهمترین آنها شامل عصبانیت، چسبیدن، گریه و یخ زدن در موقعیتهایی است که میتواند باعث ترس آنها شود. برای این کودکان مدرسه میتواند مکان سختی برای گذراندن وقت باشد.
این کودکان حتی در کافهتریا، کلاسهای بدون پنجره، اتوبوسهای مدرسه و در کلاسهای ورزشی بزرگ نیز دچار اضطراب میشوند و تمایل دارند که مکان را ترک کنند. کودکان مبتلا به آگورآفوبیا نیز از موقعیتهای اجتماعی اجتناب میکنند تا از شرمساری خود با حمله پانیک در مقابل همسالان خود جلوگیری کنند.
چگونه از آگورافوبیا جلوگیری کنیم؟
میتوان گفت که هیچ راهی برای پیشگیری از آگورآفوبیا وجود ندارد، تنها کاری که میتواند برای فرد مفید باشید، تشخیص زودهنگام آن است. برای جلوگیری از شدیدتر شدن این اختلال باید هر چه سریعتر درمان را شروع کرد. متأسفانه هر چه قدر که بیشتر از موقعیتها دوری کنید، اضطراب بیشتر شده و شما را اذیت و زندگیتان را مختل خواهد کرد؛ بنابراین مهم است که قبل از تشدید این عارضه مراحل درمانی را شروع کنید و مخصوصا در کودکان با انجام مشاوره کودک، اقدام به تشخیص و درمان نمایید. همچنین درمان اختلال پانیک و سایر اختلالات اضطرابی در مراحل اولیه میتواند به کاهش خطر ابتلا به آگورافوبیا کمک کند.
سؤالات متداول
آیا ممکن است آگورآفوبیا با گذشت زمان تشدید شود؟
اگر برای درمان آگورآفوبیا اقدام نشود امکان تشدید آن بسیار زیاد است. آگورآفوبیا میتواند افراد را تا مرز انزوا شدید و امتناع خروج از خانه پیش ببرد و باعث تشدید اضطراب و استرس افراد شود، تا جایی که حتی برای تأمین مایحتاج زندگیاش نیز به دیگران وابسته شود. اگر وجود علائم را در خود احساس میکنید باید هر چه سریعتر به یک روانپزشک مراجعه کنید تا از بدتر شدن وضعیت جلوگیری شود؛ زیرا امکان تبدیل شدن آگورآفوبیا به افسردگی و انزوا و تنهایی بسیار زیاد است.
2-عوارض آگورافوبیا چیست؟
آگورآفوبیا تمام ابعاد زندگی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد و به نحوی زندگی او را مختل میکند. بهطوریکه حتی این افراد حاضر نیستند از خانه بیرون بروند و کارهایشان را انجام دهند. آگورآفوبیا پس از مدتی باعث فشارهای روحی روانی شدید و روی آوردن به مصرف مواد مخدر و الکل میشود.
آگورآفوبیا چند نوع است؟
آگورآفوبیا دو نوع است و نوع اول با اختلال هراس و حملات پانیک همراه است و نوع دیگر آن بدون اختلال هراس است.
مطالب پیشنهادی
- اختلال اضطراب پس از سانحه علائم و درمان
- مشاوره جنسی وتاثیر آن بر زندگی زناشویی
- پرخاشگری و درمان آن
- تمرکز و 10 راهکار افزایش آن
- اختلال اضطراب اجتماعی و علائم
- انواع تست هوش کودکان با جواب
- سادیسم در رابطه و علائم آن
- علت و علائم تپش قلب
- آنورکسیا چیست و 5 روش درمان آن
- تپش قلب چیست؟ و 5 راه برای مدیریت آن
لینک منابع
