عشق واقعی چیست؟ گام های رسیدن به عشق واقعی

تجربه عشق واقعی به آن معناست که تصویری مثبت از خودمان داریم و در راستای این عشق و شایستگی درونی ، در بیرون از خودمان هم در جست و جو و پذیرش عشق واقعی و سالم هستیم.  شایستگی ادراک شده مان برای دریافت عشق واقعی و سالم تعیین کننده ماندنمان در ارتباطی یا جدا شدن از آن است قبل از تجربه داشتن یک رابطه خوب و کافی باید خودمان را شایسته داشتن  عشق واقعی بدانیم.لحظه‌ای که عاشق می‌شویم از کسی خوشمان می‌آید متوجه احساسی که خودمان نسبت به خودمان برای پذیرش عشق داریم می‌شویم. یعنی می‌اندیشیم که آیا شایسته دریافت این میزان، نوع ، کیفیت از عشق هستیم یا نه؟

 تجربیات اولیه ما نقش تعیین کننده ای در ارتباط با شایستگی مان در ارتباط با پذیرا بودن با عشق واقعی دارد اگر در کودکی با شما رفتاری مبتنی بر عشق و احترام شده باشد و زبان عشقی که آموختید مبتنی بر دیده شدن شنیده شدن و ارضای خوب و کافی نیازهایتان بوده باشد خود را شایسته دریافت عشق واقعی می‌دانید اگر در کودکی با شما بدرفتاری شده باشد و رها شده و تنها رشد یافته باشید خود را به عنوان فردی می‌بینید که شایسته دریافت عشق از پارتنر و دوست خود نیستید. 

در کودکی ضعیف و ناتوان بودیم و تنها قدرتمان این بود که پدر و مادر و مراقبین اولیه‌مان تکیه‌گاه ما هستند حال اگر آنها با ما بدرفتاری می‌کردند می‌توانستیم  خود مشکل‌دار ببینیم چرا که جهان بسیار ناامن می‌شد اگر آنها بد و مشکل دار بودند پس خودمان را بد و ناکافی می‌دیدیم و رد پای آن در روابط بزرگسالیمان قابل لمس است. در این مقاله به دلایل زیربنایی عشقی که می‌اندیشیم شایسته آن هستیم می‌پردازیم و با جزئیات بیشتری  به این موضوع توجه می‌کنیم و  راه‌هایی برای غلبه بر آن را مورد توجه قرار می‌دهیم؛ در ادامه به عوامل تعیین کننده ای که در پذیرش عشق واقعی و کافی نقش مهمی دارند می پردازیم:

 سبک دلبستگی و عشق واقعی

الگوی ما انسان‌ها برای چگونگی ارتباط گرفتن با دیگران و جهان است اگر فضای زندگی شما حمایت کننده محبت آمیز و رشد انگیز بوده باشد سبک نگاه در ارتباط در دل و دلبستگیتان در بزرگسالی ایمن خواهد بود. عزت نفس شما به شکل سالم شکل گرفته است و باور دارید که شایسته روابط خوب و کافی و دریافت عشق واقعی از دیگران هستید.

اگر با سبک دلبستگی نا ایمن رشد پیدا کرده باشید یعنی مضطرب یا اجتنابی هستید محیط اولیه و خانوادگی شما پاسخگوی نیازهای شما به میزان کافی نبودند ما خود را شایسته عشق واقعی و بودن در روابط خوب و کافی نمی‌بینید. در اینجا مثالی از رشد یافتگی در فضای دلبستگی نا ایمن را شرح خواهم داد تا برایتان ملموس‌تر باشد:

لیلی با ترس از پدرش بزرگ شده بود پدر لیلی فردی بی‌حوصله بی‌ثبات و پرخاشگر بود با این وجود از لیلی انتظارات بسیار بالایی برای عملکرد تحصیلی داشت وقتی لیلی نمرات خوب کسب می‌کرد او را تحسین می‌کرد و اگر نمرات او کمتر از حد عالی بودند لیلی را سرزنش می کرد.رابطه پدرش با مادر لیلی نیز خوب نبود با مادرش هم با تحقیر و بی‌حوصلگی رفتار می‌کرد و در اوایل زندگی از هم طلاق گرفته بودند.

رشد پیدا کردن در چنین فضای ناامنی باعث شکل‌گیری دلبستگی نا ایمن در لیلی شده است و تصویر او از خودش این شده که شایسته عشق واقعی و دوست داشته شدن نیست خود را درمانده و مستحق بدرفتاری می‌بیند همیشه باید عالی باشد تا  شایسته تجربه عشق واقعی از جانب دیگران باشد. او با پسری وارد ارتباط شده است که مدام با او بد رفتاری می کند، باعث انزوای لیلی و اخراج او از محل کارش شده است.

لیلی برای اول بار در خود این نیاز را حس کرد تا وارد رواندرمانی شود.روابط عاشقانه ناکام کننده او آینه باورهای او  مبنی بر ناشایسته بودن او بودند روابط او یکی پس از دیگری با شریک عاطفی ناسالم به پایان می‌رسید. او هیچ حد و مرزی برای خودش نداشت و معتقد بود برای دریافت عشق واقعی از طرف شریک عاطفیش باید شایستگی اش را به او اثبات کند.

نظریه خود تاییدی و عشق واقعی

 نظریه خود تاییدی حاکی از آن است  که ما تمایل داریم  دیگران ما را بر اساس احساساتی که نسبت به خود داریم ما را بشناسند و درک کنند بر اساس نظریه خود تاییدی فردی که دیدگاه منفی نسبت به خود دارد و خود را دوست نداشتنی و نالایق می‌بیند به دنبال پارتنری است که او را با این نگاه بنگرد چرا که حس او نسبت به خودش و واقعیتش پایدار و ثابت است. البته برعکس این اتفاق هم وجود دارد گر دیدگاه مثبتی نسبت به خودمان داشته باشیم فردی را مورد انتخاب قرار می‌دهیم که این احساس خوب و ارزشمندی را نیز که ما به خودمان داریم او نیز نسبت به ما داشته باشد.

 خود تاییدی منجر به ایجاد ارزیابی منفی از نیت و رفتار دیگران نسبت به خود شود یعنی به دنبال اطلاعاتی هستید که باورهای شما را مبنی بر بی‌ارزشی تایید کنند مثالی از نظریه خود تاییدی در روابط والدین مری او را دوست داشتند و با او با مهربانی رفتار می‌کردند مری هر آنچه که می‌خواست را در اختیار داشت و دوران کودکی شادی را گذرانده بود ا این وجود با گذشت سال‌ها رابطه والدین مری سرد شده و با مشکل روبرو شدند هرچند آنها همیشه مراقب بودند تا جلوی بچه‌ها هره‌ای شاد و راضی از خود نشان دهند تا فرزند فرزندانشان متوجه این اختلاف بین پدر و مادر نشوند.

یک روز مادر مری اعلام کرد که قصد جدایی از پدر مری را دارد و آنهارا ترک خواهد گفت؛مادر به سختی می توانست با آنها ارتباط برقرار کند و فرزندانش را ببیند ؛ این اتفاق سبب گوشه گیری پدر مری شده بود و او عملا هر دو والد خود را از دست داده بود. این اتفاق باعث شد او بیش از هر زمان دیگری احساس تنهایی و رها شدگی داشته باشد.با ورود مری به دنیای بزرگسالی و شروع ملاقات هایش با جنس مخالف آنقدر مضطرب بود که قادر به برقراری ارتباط خوبی با آنها نبود.

پسرانی که مری با آنها دیدار می کرد مهربان ، امن و محترم بودند. اما او به قدری مضطرب بود که آنها به محض دیدن این اضطراب از او فاصله می گرفتند. مری در ارتباطاتش تنها به دنبال نشانه هایی برای تایید فرضیات ناامن کننده خودش مبنی بر خیانت کار بودن یار عاطفی اش بود. او آنها را در شرایطی قرار میداد که تنهایش بگذارند و فرضیاتش مبنی بر رها شده و تنها مانده بار دیگر در واقعیت تایید شود؛

از آنجا که این باور بخشی از خودانگاره او را تشکیل میداد او به دنبال اطلاعاتی بود تا این باور را تایید کند. او نیت و رفتار افراد را منفی تفسیر می کرد و در اعماق ناهوشیارش از این تراژدی غمناک ، خوشحال بود چرا که باز پخش سکانسی آشنا از گذشته است.

به طور خلاصه

تجربیات اولیه ما از عشق و ارتباط باعث می شود که خود را دوست داشتنی و شایسته بدانیم یا نه.سبک دلبستگی ما بر اساس این تجربیات ایجاد می شود؛ در بزرگسالی به دنبال ایجاد روابطی هستیم که نیازهای عاطفی ارضا نشده دوران کودکی را جبران کنند.با این حال به دنبال پارتنری هستیم تا فرضیات اولیه مان مبنی بر باارزشی یا بی ارزشی را تایید کنند. چرا که تایید این فرضیات به ما احساس امنیت و آشنایی تجارب گذشته را می دهد. گاهی روابط و داستان هایی را تکرار می کنیم که به جای التیام زخم های عاطفی ، زخم هایمان عمیق تر می شوند.

چگونه پذیرای عشق واقعی باشیم که شایسته آن هستیم؟برای یافتن و رشد یک رابطه و عشق واقعی نیازمند شناسایی:

1. سبک دلبستگی
2. شناسایی فرضیات غیرواقعی از واقعیت خودتان
3. آشنایی با رفتارهای ناسازگار
4. شهامت عمل کردن به شیوه ای متفاوت هستید.  در ادامه به بررسی برخی عوامل تاثیر گذار در مداوای زخم های عاطفی می پردازیم.

گام های رسیدن به عشق واقعی

خودآگاهی

اگر به مثال لیلی و رابطه اش با جان بازگردیم؛ رابطه ناکارآمد لیلی باعث شد به دنبال رواندرمانی و کمک حرفه ای باشد. گرفتن رواندرمانی یکی از راه های امن و بالغانه برای شناسایی و به کنترل درآوردن الگوهای رابطه ای ناهوشیار است که مانع روابط کار آمد و پذیرش عشق واقعی از کسانی که دوستشان داریم است. رواندرمانگر لیلی به او گفت : تو در ناهوشیارت عمیقا معتقد هستی که بی ارزشی و شایسته داشتن یک رابطه خوب واقعی خود را نمی بینی. برای همین به دنبال افرادی میروی که چون پدرت با تو بد رفتاری می کنند و این ناکامی باعث احساس امنیت و دوست داشته شدن به تو می دهد چرا که برای تو آشناست .

 

رواندرمانی

تنها گزینه آگاهی و تغییر این کارکرد هاست؛ با این حال گاهی شرایطی مهیا نیست که بتوانیم رواندرمانی حرفه ای بگیریم راهبرد های دیگری که کمک می کنند بتوانیم کمی نسبت به خودمان و روابط مان آگاه تر باشیم:

نوشتن

افکار و احساسات خودرا به شکل منظم یادداشت کنید؛ مرور کردن یادداشت هایتان به شما نسبت به شناخت خودتان کمک بیشتری می کند.

ذهن آگاهی

داشتن تمرین تمرکز حواس به شما این توانایی را می دهد که بتوانید به احساساتتان دسترسی بیشتری داشته باشید.

صحبت با یک دوست امن

اگر دوست رشدیافته ای دارید می توانید از او بخواهید که برایتان شرح دهد شما را از بیرون چگونه فردی می بیند.

چند پیشنهاد برای التیام زخم های روانی در کودکی:

درمان

یکی از امن ترین، ساختاریافته ترین و موثرترین روش ها برای التیام زخم های روان است.

یادآوری خاطرات کودکی

به کودکی خود بازگردید و فهرستی از آسیب ها و اتفاقات خوب آن روز ها را بنویسید.

پذیرش

آسیب و زخم های روانی خود را با تمام وجود بپذیرید.با کودک درونتان سخن بگویید و برایش بنویسید که متاسف هستید که او مجبور شده آن آسیب ها را تحمل کند و به نحوه عبور او از آن آسیب ها افتخار می کنید.به یاد داشته باشید که سبک دلبستگی شما و رفتارهای نابالغانه شما مکانیسم‌های مقابله‌ای هستند که برای زنده ماندن در یک محیط دشوار آموخته‌اید خودتان را قضاوت نکنید.

دگرگونی

تحول به معنای پذیرش آسیب هایمان و تجربه احساسات همراه با آنها و سپس شفقت به خود، خود سازی و خود مراقبتی است.

خود پذیری و شفقت

پذیرش خود به این معناست که خودتان را همانگونه که هستید پذیرا باشید با تمام خوبی و بدی های درونتان. و در عوض سرزنش خود برای مسائل درونی تان از یک متخصص کمک بگیرید. وقتی شروع به پذیرش خودتان می کنید پذیرای عشق واقعی خواهید شد که منعکس کننده ارزشمند و دوست داشتنی بودن شما باشد.تغییر به معنای خود سرزنشی نیست بلکه به معنای پذیرش خوب و بد خودمان و با محبت و شفقت بی اندازه برای التیام آنها قدم برداشتن است.زمانی که نسبت به خودمان شفقت ورزی داریم، حتی اگر روزی کار اشتباهی انجام دهیم باز هم تصویرمان نسبت به ارزشمندی و دوست داشتنی بودنمان تغییر پیدا نمی کند، بلکه تلاش می کنیم تا با عشق و تلاش بیشتر نقطه ضعف هایمان را برطرف سازیم.

خود مراقبتی

خود مراقبتی، یکی از جنبه های مهم خود پذیری است؛ خود مراقبتی به معنای مراقبت از سلامت عاطفی، روحی ، فکری و جسمی است.با رفتن به رواندرمانی و ارتباط با انسان های امن ، اصیل زیستن، مراقبت از فضای شخصی و مهربانی با خودتان از سلامت روحی خود مراقبت کرده اید.با ورزش کردن و سالم خوری از جسمتان مراقبت کرده اید. با کانالیزه کردن انرژی روانی تان و سرمایه گذاری فکری روی موضوعات و اهداف ارزشمند از فکر خود مراقبت کرده اید.

نتیجه گیری

گاهی با خود می اندیشیم که برای آسیب های عاطفی و روانی کودک دیگر قادر به تجربه عشق واقعی و سالم نیستیم؛ اما در واقعیت امکان بازسازی اعتماد از دست رفته مان در اتاق درمان و در حضور یک درمانگر حرفه ای و امن بار دیگر ممکن می شود. زمانی که به جای ترس ، عشق را تجربه می کنیم می آموزیم که هنوز هم می توان به جای کنترل و ناامنی عشق ورزید و مراقبت و رشد کرد. برای بازسازی دوباره این اعتماد و عشق از دست رفته با متخصصین بوجیکا از طریق شماره های زیر در ارتباط باشید.