مدت زمان درمان بیش فعالی | درمان بیش فعالی بزرگسالان | بهترین مرکز درمان بیش فعالی
مدت زمان درمان بیش فعالی
مدت زمان درمان بیش فعالی
یکی از دغدغههای مراجعین روانپزشکی که سبب میگردد از آمدن به متخصص اعصاب و روان و آغاز مصرف دارویی که برای آنها ضرورت دارد امتناع کنند، همین میباشد که آنها تصور میکنند در صورت آغاز هر یکی از داروهای اعصاب، باید آنها را تا انتها عمر یا برای سالهای طولانی ادامه دهند.
مدت زمان درمان بیش فعالی
سوالی که بسیاری از خانوادهها دارند که تا جه مدت داروهای بیش فعالی باید استفاده شود و ادامه دارد؟
شاید احتیاجی نباشد که کودکتان همواره دارو مصرف کند و همه این به اندازه دوز مصرفی در وی و التیام و بهبود نشانههای وابسته است. نشانههای بیش فعالی به گذشت زمان احتیاج دارد تا کاهش بیابد اما عینا نمیتوان گفت که این کودکان تا چه زمانی باید دارو مصرف کنند.
اما به طور کلی افراد دچار بیش فعالی از زمان تشخیص برای مدت مشخصی نیاز است به صورت منظم دارو مصرف کنند و همینطور از مداخلات شناختی و روان درمانی نیز در کنار دارو بهره مند شوند تا اینکه بتوانند خود و علائمشان را کنترل نمایند و به مرور تحت نظر متخصص خود میزان مصرف داروهای خود را کاهش دهند.
بررسی اثربخشی دارو بخشی مهمی از درمان بیش فعالی است. مراقبان ، معلمان و کودک ، همگی در تعیین اثربخشی دارو نقش مهمی ایفا می کنند. با بزرگ شدن كودكان ، ممكن است داروها تغییر کنند. از همان ابزارهای ارزیابی که در زمان تشخیص اولیه استفاده می شود ، معمولا برای تعیین اینکه آیا داروها همچنان مسمر ثمر خواهند بود ، استفاده می شود.
اگر اثربخشی یک دارو کاهش پیدا کرده باشد ، ممکن است زمان آن رسیده باشد که به تدریج دارو مصرف دارو کم شود. سپس علائم را بدون دارو بررسی کنید. در صورت لزوم ، داروی دیگری را طبق دستور پزشک امتحان کنید تا بار دیگر موثرترین روش درمانی مشخص شود.
ADHD یک اختلال عصبی رشدی است که می تواند در طول زندگی یک فرد تداوم داشته باشد. پژوهش ها نشان می دهد که 60٪ از کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه همچنان در طول سالهای نوجوانی و در بزرگسالی علائم بیقراری و نقص توجه را نشان می دهند.
متأسفانه ، تعداد زیادی از این افراد با سایر مشکلات روانشناختی ، نارسایی تحصیلی ، و یا انزوای اجتماعی مبارزه می کنند. بنابراین ، ممکن است نیاز به درمان به طور مستمر ادامه یابد. با این وجود ، تنظیم دوز و نظارت بر اثربخشی دارو همچنان مهم خواهد بود.
مدت زمان درمان بیش فعالی یا ADHD باید براساس علائم منحصر به فرد هر فرد باشد. اگر علائم فرد برای ماه ها یا یک سال پایدار باشد ، ممکن است زمان آن باشد که کاهش مصرف دارو را داشته باشد. مانند هرگونه تغییر در داروها ، این کار باید با راهنمایی یک متخصصروانپزشک و درمانی انجام شود. پس از پاک سازی دارو از بدن ، علائم تحت بررسی قرا می گیرد.
سپس ، توانایی فعلی فرد برای عملکرد خوب ارزیابی می شود. در صورت نیاز به دارو با بررسی علائم کاملاً مشخص می شود. برخی از مراقبین دوست دارند هر سال در ایام تعطیلات تابستانی این ارزیابی بدون دارو را انجام دهند. برای ادامه دارو حتما باید تحت نظر روانپزشک این کار صورت بگیرد
زمان شروع داروهای بیش فعالی ADHD
غالباً آشکار است كه كودك باید داروهای بیش فعالی را شروع كند ، زیرا علائم بیش فعالی آنها نوعی اختلال ایجاد می كند به مانند:
- در کلاس درس مشکل دارند و در مدرسه از درسشان عقب می مانند
- مشکل در نگهداری دوستان
- مشکلات در فعالیتهای بعد از مدرسه و ورزش
- مشکلات رفتاری در مدرسه و یا خانه
مدت زمان درمان بیش فعالی | زمان قطع داروهای بیش فعالی ADHD
معمولاً خیلی واضح معلوم می شود كه آیا دارو ها بر عملکرد بهتر فرزند شما تاثیر گذار بوده است و باید در ادامه استفاده كند یا خیر.
از آنجا که دارو های بیش فعالی بیش از حد عوارض جانبی دارد ، مانند کاهش اشتها ، بی خوابی ، احساس آرامش بیش از حد یا خلقی؟
یا زمانی که نمی خواهد مصرف کند غالباً وقتی که نوجوان می شود؟ و یا در آغاز هر سال تحصیلی برای بررسی اینکه آیا او واقعاً به آنها دیگر احتیاج دارد؟
به خودی خود ، هیچ یک از اینها دلایل خوبی نیست که کودک بتواند از مصرف داروهای بیش فعالی خود جلوگیری کند. به عنوان مثال ، اگر مصرف دارو عوارض جانبی زیادی دارد ، ممکن است دوز کمتر یا تغییر دارو بهتر از متوقف کردن داروها باشد.
متأسفانه ، زمانی که کودک داروی بیش فعالی مصرف می کند و عملکرد خوبی دارد بسیاری از والدین نمی خواهند شرایط بع عقب برگردد و این دارو را از یک سال به سال دیگر تمدید نی کنند بدون اینکه هرگز با پزشک مشورت کنند که آیا هنوز مصرف دارو لازم است یا نه.
آکادمی روانپزشکی کودکان و نوجوانان آمریکا (AACAP) در پارامتر عمل خود در مورد درمان کودکان مبتلا به ADHD ، اظهار داشت: “بیماران باید بطور دوره ای ارزیابی شوند تا مشخص شود آیا نیاز مداوم به درمان وجود دارد یا اینکه علائم از بین رفته است.”
به عنوان بخشی از یک ارزیابی دوره ای ، پزشک و خانواده باید به دنبال علائمی باشند که نشان می دهد کودک می تواند داروهای بیش فعالی خود را قطع کند.
این ها شامل:
- وی حداقل یک سال در هنگام مصرف دارو به خوبی کنترل و عاری از علائم بیش فعالی بوده باشد.
- شما نیازی به افزایش دوز داروی فرزندتان ندارید ، علی رغم اینکه در یک یا دو سال گذشته او افزایش وزن داشته اس
- علائم بیش فعالی در روزهایی که دارو مصرف نمی کند یا فراموش میکند قابل توجه نیست
به خاطر داشته باشید که هر کودکی قادر به متوقف کردن داروهای بیش فعالی خود بعد از بزرگ شدن نیست. علائم بیش فعالی به احتمال زیاد هرگز از بین نرفته است ، اگرچه علائم بیش فعالی معمولا با بزرگ شدن کودک کمتر می شوند. بعضی از کودکان بسته به شدت علائم ADHD خود ، ممکن است قادر به مدیریت بدون دارو باشند. برخی دیگر در دوران دبیرستان و حتی وقتی به دانشگاه می روند ، داروهای خود را مصرف می کنند.
چه موقع باید داروهای بیش فعالی را متوقف کنیم
اگر شما به همراه پزشک متخصص کودکان و کودک خود تصمیم گرفتید که داروی ADHD را قطع کنید ممکن است ایده خوبی باشد ، اما مهم است که یک مدت زمان مناسب را برای امتحان کردن شرایط و علائم انتخاب کنید.
قطع داروی بیش فعالی در ابتدای سال تحصیلی جدید یا زمانهای دارای استرس زیاد ، معمولا زمان خوبی نیست و تقریباً شرایط فرزند شما را برای ناکام ماندن در یک آزمایش محیا می کنند.
به دنبال یک زمان کم استرس باشید یا وقتی کودک شما در مدرسه روند خوبی دارد ، حتی تعطیلات ممکن است زمان خوبی نباشد ، زیرا فرزند شما همان خواسته هایی را که در مدرسه می خواند ، مانند خواندن ، رفتن به کلاس ، تحصیل و غیره نخواهد داشت.
پس از قطع مصرف دارو ، حتماً مرتباً بررسی کرده و مطمئن شوید که فرزند شما به خوبی از پس کارهایش بر آمده است. اگر علائم بیش فعالی او آشکارتر شده و بر تکالیف مدرسه او تأثیر می گذارند ، نحوه تعامل او با دوستان و خانواده و یا موارد دیگر ، پس از شروع مجدد دارو با پزشک متخصص کودک خود صحبت کنیدو موضوع را بررسی کنید.
خیلی منتظر گزارش کتبی بعدی فرزندتان نباشید. در عوض ، به هریک از معلمان فرزندتان یک پرسشنامه ADHD بدهید تا حدود دو هفته مانند فرم پیگیری ارزیابی را پر کنند. یک فرم والدین نیز موجود است ، و هر دو آزمون توسط روانشناس درمانگر خود نمره کسب کنند تا مطمئن شوید که آزمایش فرزند شما در مورد داروهای ADHD وی واقعاً مؤثر است.
مدت زمان درمان اختلال افسردگی
طول مرحله بهبود اختلال افسردگی عمده که یکی از رایجترین بیماریهای روانپزشکی در اجتماع ما میباشد، حدود شش ماه است و ما بعد از تمام شدن این مرحله ، داروی فرد بیمار را به آهستگی اندک کرده و بعد آن را قطع میکنیم.
طول مرحله بهبود اختلال هراس
اختلال هراس که در حقیقت یک پریشانی (اضطراب) خیلی شدید و ناتوان کننده میباشد، طول مرحله بهبود حدود ۹ ماه میباشد و ولو در مورد اختلال وسواس که خصوصیت چسبندگی و تدوام را نیز دارد، طول مرحله بهبود حداکثر ۲ سال است.
به منظور نیل به حداکثر برآیند درمانی یا بعبارتی ، گرفتن نتیجه قطعی
چنانچه بیماران قوانین متخصص اعصاب و روان خود را در زمینه مصرف درست دارو به اندازه تجویز شده و به مدت زمان تعریف شده، کاملا اجرا نمایند و ضمنا چنانچه بیماران برای علاج اختلالات خود، مضاف بر بهبود دارویی از دیگر شیوههای غیر دارویی نیز سود گیرند و آنها را بطور موازی اجرا نمایند، نتیجه درمانی به حداکثر میزان سود وری خود میرسد.
یه پیشنهاد ویژه
مرکز مشاوره و کلینیک روانشناسی بوجیکا کادر روانپزشکی و روانشناسی کودک مجربی داره که شما می توانید از خدمات این متخصصین استفاده کنید.
همین حالا اقدام کن
آزمون بیشفعالی و نقص توجه
به سوالات زیر توجه نمایید و چنانچه کودکتان هر یک از این علایم را داشت، نشانه بزنید.
مرحله نوزادی
۱ بیشتر این اطفال در دورهی نوزادی بطور مستمر و مداوم گریه میکنند
دو خیلی دیر آرام میگیرند.
۳ خوابشان بسیار زیاد یا ناکافی است.
چهار اشتهای این کودکان از نظم خاصی تبعیت نمیکند، گاهی پراشتها و گاهی بی اشتها هستند و برخی اوقات نیز از غذا خوردن اجتناب میکنند
دو تا ۵ سالگی
پنج بیشتر حوصله و انگیزه بازیهای فکری مانند پازل را ندارند.
شش کارها یشان را نیمه کاره رها میکنند
۷ کارهای شخصی خود را در حد انرژی ، منظم انجام نمیدهند.
۸ کارهای خطرناکی انجام میدهند و بطور کلی بی احتیاط هستند.
مرحله پیش دبستانی
۹ این کودکان وقتی به مرحله پیش دبستانی میرسند، مربیشان از آنها نارضایتی میکند که از منظر حرکتی بی قرارند، در یک جا آرام نمیگیرند و قادر نیستند حتی به مدت بیست دقیقه روی صندلی آرام بنشینند.
۱۰ تقریباً نسبت به همه چیز کنجکاو هستند و تلاش میکنند از همه چیز سر در بیاورند.
۱۱ بد اخلاقی میکنند
دوازده خوابشان در این محدوده سنی اندک است.
۱۳ نسبت به قوانین مربی و پدر و مادر نافرمانی میکنند
۱۴ بد اخلاق و پرخاشگر هستند.
۱۵ بطور معمول در قیاس با کودکان معمولی ، در رشد زبان و تکلم تأخیر دارند.
۱۶ انجام کارهای ظریف مانند بستن بند کفش و دکمه جامه (لباس) برایشان دشوار است
مرحله دبستان
۱۷ در مرحله دبستان گاهی مانند دلقکها رفتار میکنند
هجده همکلاسیهایشان از آنها ناراحتند و نارضایتی میکنند
۱۹ خیلی تکانشی عمل میکنند یعنی بسیار زود و فوری نسبت به محرکها عکس العمل نشان میدهند.
۲۰ پرخاشگری میکنند
۲۱ به قوانین آموزگارشان توجه انجام نمیدهند
۲۲ توجه آنها خیلی کوتاه و ناپایدار است.
۲۳ حواسشان بطور معمول پرت است.
۲۴ بعضی از وسائل خود را جا میگذارند.
۲۵ فعالیتهای بیهوده انجام میدهند
۲۶ در مقابل انجام خواستههای خود عجله میکنند
۲۷ از نظر هیجانی ناپایدارند و گاهی پرخاشگری از خود نشان میدهند
۲۸ بیشتر از اندازه وول میخورند.
۲۹ بیشفعالند.
۳۰ در اجرای توصیههای معلم موفق نیستند.
۳۱ یک جا نمینشینند و تحرکشان فراوان است
۳۲ خلقشان تغییراتی میکند
۳۳ تکالیف مدرسه را عجولانه و بینظم انجام میدهند
۳۴ دقت لازم ندارند.
۳۵ تکالیف مدرسه را فراموش میکنند
سی و شش بیشتر از حد معمول حرف میزنند
۳۷ توجه طلبند.
۳۸ کلمههایی که مینویسند منظم نیست، بطوری که ظاهرا اینطور نشان میدهد که کلمات بر روی صفحه کاغذ میرقصند.
۳۹ در جهتیابی و در تشخیص زمان کاستی دارند.
۴۰ تمرکزشان در درک فضایی نقص دارد
رفتار در خانه
۴۱ خیلی پر جنب و جوشند
۴۲ به حرف پدر و مادر گوش نمیدهند.
۴۳ وقتی مشغول فعالیتی هستند، بدون به اتمام رساندن آن، به تکاپو (فعالیت) دیگری میپردازند.
۴۴ در اموری که میبایست نوبت ملاحظه شود، قادر نیستند نوبت را مراعات نمایند
چهل و پنج با پدر و مادر مخالفت میکنند
۴۶ ریخت و پاش زیادی دارند.
۴۷ بسیار زود آشفته میشوند.
۴۸ بیشترشان نسبت به درد ، به میزان اشخاص عادی حساس نیستند.
۴۹ رفتارشان غیرقابل پیشبینی است.
۵۰ خلقشان پایدار نیست و بالا و پایین دارد.
۵۱ در برخی موارد اندک کار و در بعضی موارد پرکارند.
۵۲ خودباوری آنها اندک است.
۵۳ کلاً در رفتار و عملکردشان بی فکری به آشکار دیده میشود
۵۴ در تعامل با همسالانشان برتری میطلبند، و در مقابل هر رفتاری عکسالعمل نشان میدهند
۵۵ کارهای پرخطر انجام میدهند
۵۶ قانون پذیر نیستند.
۵۷ میز کارشان به نا منظم است.
۵۸ در پیروی از قوانین ضعیفند.
نمره هوشتون چنده ؟ تحلیل آزمون
اگر فرزندتان از این سوالات ۴۰ نشانه را داشت، به طور قطعی بیشفعال است و بایست زمان قابل توجهی را برای علاج او بگذارید.
در صورتیکه حدود سی نشانه را داشت، باز هم بیشفعال است.
چنانچه حدود بیست نشانه را داشت، گرایش به بیشفعالی و احتیاج به مداوا دارد.
چنانچه کمتر از بیست نشانه را داشت، مشکلات محیطی سبب شده است که او نشانههای بیشفعالی را نمایش دهد و احتیاج به خانواده درمانی وجود دارد.
یه پیشنهاد ویژه
مرکز مشاوره و کلینیک روانشناسی بوجیکا کادر روانپزشکی و روانشناسی کودک مجربی داره که شما می توانید از خدمات این متخصصین استفاده کنید.
همین حالا اقدام کن
مطالب مرتبط
- مرکز مشاوره کودک و خانواده بوجیکا
- تربیت فرزندان را از چه سنی شروع کنیم؟ | اصول اساسی آن چیست؟
- شب ادراری کودکان و راههای درمان آن
- مشاوره روانشناسی چیست؟ | تا حالا به مشاور مراجعه کردید؟
- فرزند پروری شما چه سبکیه؟ بهترین شیوه تربیت فرزند
- دکتر روانشناس کودک در تهران | مشاوره کودک چگونه صورت می گیرد؟
- درمان لکنت زبان | بهترین روشهای درمانی لکنت زبان