میخوام درباره درمان بیش فعالی پسرم بگم تا اگه شما هم نگران این موضوع درباره بچهتون هستید، راحتتر با این مشکل کنار بیایید. پسر من یک بچه با انرژی بسیار و همیشه در حرکت بود و همیشه شور و شوق زیادی داشت.
اما به مرور زمان، متوجه شدم که او بیش از حد بیش فعال است چون همیشه از خستگی بدنش بی خبر بود و به سختی به آرامش میرسید. اون نمیتونست به طور مناسب تمرکز کنه و همیشه شکافها و نقصانهایی در کارها و وظایفش داشت.
با مشورت دوستام تو محل کارم پسرم رو پیش یک متخصص مشاوره روانشناسی تو “بوجیکا” بردم و اونجا متوجه شدن که دچار بیماری بیش فعالی هست که به عنوان نقص میشه. روانشناس با صبر و عشق، به پسرم آموزش میداد که چطور به طور مداوم تمرکز خودش رو ارتقا بده. از تکنیکهای مدیریت زمان، تقسیم وظایف و تمرینهای آرامش و تمرکز استفاده می کرد. همچنین، برای درمان بیش فعالی بهمون پیشنهاد دادن که پسرم رو تشویق کنیم به ورزشهای آرامشبخش و معتدل مثل یوگا و قدم زدن در طبیعت.
با گذشت زمان، تلاش مستمر روانشناس و همکاری خودمون، نتایج مثبتی زیادی دریافت کردیم و پسرم به مرور قادر به بهبود تمرکز خودش شد و احساس آرامش و تعادل بیشتری داشت. اون میتونست به درستی تو درسهاش و کارهاش تمرکز کنه و شکافها و خطاهای قبلی خود را کم کنه. پسرم همچنان پرانرژی هست اما با تمرکز مناسب و کنترل بیشتر روی فعالیتهاش و ما ما همه این اتفاقات مثبت رو مدیون روانشناس خوبمون تو بوجیکا هستیم.
درمان بیش فعالی چیست و انواع روش های درمان
اختلالهای عصبی و رشدی جزو اختلالاتی هستند که از اوایل زندگی شروع میشوند و در سراسر زندگی همراه فرد میمانند. معمولاً این دسته از اختلالها قبل از اینکه کودک به سن مدرسه برسد و در اوایل رشد او آشکار میشوند. این کودکان دارای اختلال در عملکرد شخصی، اجتماعی، تحصیلی یا شغلی هستند که در 6 نوع قابل دستهبندی میشوند:
- ناتوانی عقلی
- اختلال طیف اوتیسم
- اختلال یادگیری خاص
- اختلال ارتباط
- بیش فعالی
- اختلالات حرکتی
چیست؟
یکی از شایعترین اختلالات عصبی رشدی دوران کودکی بیش فعالی است که تشخیص آن برای اولین بار در سن کودکی انجام میشود. این عارضه اغلب تا بزرگسالی ادامه پیدا میکند. کودکانی که دچار این عارضه میشوند در توجه و کنترل رفتارهای تکانشی دچار مشکل هستند و رفتارهای آنها اغلب بدون فکر صورت میگیرد.
بیش فعالی که به اختلال نقص و کمبود توجه معروف است، یک بحران برای کودکان در حال رشد بهحساب میآید که نشانههای آن پیش از 12 سالگی ظاهر میشود. خوشبختانه در سالهای اخیر این عارضه بهتر و زودتر تشخیص داده میشود، اما کنترل و درمان بیش فعالی به این آسانی نیست و کار بسیار پیچیده و سختی است.
نشانههای این اختلال در بزرگسالان به شکل متفاوتتری آشکار میشود؛ احتمال دارد که بزرگسالان مبتلا، در حالی که نشانههای کم توجهی دارند اما بیش فعالی و تکانشگری کمتری را از خود نشان دهند. تشخیص بیش فعالی در بزرگسالان مشکلتر است؛ زیرا علائمی شبیه به افسردگی، اضطراب و نوسانات خلقی در فرد دیده میشود.
تقریباً هر فردی ممکن است در دورههایی از زندگی، برخی از این علائم را تجربه کرده باشد، اما بیش فعالی تنها زمانی مشکلساز است که باعث ایجاد مشکلات مداوم در زندگی روزمره شود.
ملاکهایی برای بیش فعالی
این علائمی که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت، اگر به مدت شش ماه و قبل از سن 12 سالگی در افراد دیده شود و در موقعیتهای مختلفی اعم از محیط مدرسه و خانه آنها را مشاهده کرده باشید، باید برای بررسی و معاینه و درمان بیش فعالی فرزندتان به یک مشاوره یا روانشناس مراجعه کنید.
- ADHD نوع بی توجهی
ناتوانی در توجه به جزئیات، مشکل در توجه، این افراد اغلب وقتی با افراد صحبت میکنند، توجه لازم را ندارند، پیروی نکردن از دستورالعملها، ناتوانی در مدیریت تکالیف و فعالیتها، اجتناب از انجام دادن تکالیفی که به تلاش ذهنی نیاز دارد. گم کردن وسایل موردنیاز مانند لوازم التحریر یا اسباببازیها، فراموشکاری و حواسپرتی، تحریک بهوسیله محرکها، فراموشی جزییات کار، بیبرنامگی در کارهای روزانه، سازماندهی و تکمیل یک کار برایشان سخت است.
- ADHD نوع بیش فعالی
ایجاد مزاحمت برای دیگران، منتظر نوبت خود نمیماند و انتظار برایش دشوار است، به سؤالها کامل گوش نمیکند و پاسخ میدهد. در حال جنبوجوش است، بازیهایش بسیار پرسر و صدا است، دویدنهای شدید و بالا رفتن از وسایل از ویژگیهای رفتاری آنهاست، اغلب وقتی در موقعیت انتظار قرار بگیرد آنجا را ترک میکند، دست و پای بیقرار دارد و در صندلی خود وول میخورد و قطع کردن صحبتهای بقیه از نشانههای بیش فعالی هستند.
- ترکیبی از هردو نوع
مهمترین اختلالی که در اثر بیش فعالی در فرد ایجاد میشود، تضاد ورزی و اختلال رفتار ارتباطی است که در هر نوع از آن بین افراد مشترک است.
تشخیص بیش فعالی
تصمیمگیری در مورد اینکه آیا کودک مبتلابه بیش فعالی است یا خیر کمی دشوار است؛ زیرا این موضوع فرآیندی چند مرحلهای است. هیچ آزمایش واحدی که بتواند برای تشخیص بیش فعالی به کاربرده شود وجود ندارد. علاوه بر این بسیاری از مشکلات دیگر مانند اضطراب، افسردگی، مشکلات خواب و انواع خاصی از ناتوانیهای یادگیری در افراد وجود دارند که علائم مشابه با بیش فعالی دارند و ممکن است کار تشخیص را مشکل کند.
یکی از مراحل تشخیص بیش فعالی انجام یک معاینه پزشکی، برای سنجش شنوایی و بینایی، با هدف رد سایر مشکلات با علائمی مانند بیش فعالی است. تشخیص بیش فعالی معمولاً از طریق چک لیستی انجام میشود که در آن علائم بیش فعالی برای ارزیابی والدین، معلمان و گاهی اوقات از خود کودک است.
علائم و نشانههای بیش فعالی
پیش از پرداختن به درمان بیش فعالی، بهتر است تا حدودی با علام این عارضه آشنا شوید. اما تشخیص کامل آن را بهتر است به عهده روانشناس بگذارید. این کودکان در بیشتر مواقع در تمرکز و رفتار دچار مشکل هستند. این علائم معمولاً بهبود پیدا نمیکند و ممکن است حتی تشدید شود و کودک را در ارتباطگیری با اطرافیان در مدرسه، خانه یا با دوستان دچار مشکل کند.
کودکان مبتلابه بیش فعالی دارای نشانههای زیر هستند:
- این کودکان در توجه به جزئیات کوتاهی میکند و معمولاً در انجام فعالیتهای مربوط به مدرسه، محل کار یا سایر فعالیتها دچار چالش میشوند و سازگاری با محل و شرایط جدید برای آنها دشوار است.
- معمولاً از انجام وظایفی که بر عهده گرفتهاند عاجز هستند و نمیتوانند با موفقیت انجام دهند.
- اگر فردی مستقیماً با آنها صحبت کنند توجهی به او ندارند.
- اگر به آنها کارهایی را محول کنید که نیاز به تلاش ذهنی در مدت زمان طولانی دارند (مانند تکالیف مدرسه) اجتناب میکنند، دوست ندارد یا تمایلی ندارد.
- اغلب وسایل لازم را برای کارها و فعالیتها ندارند و نگهداری وسایل ضروری برای آنها سخت و دشوار است. (مانند وسایل مدرسه، مداد، کتاب، ابزار، کیف پول، کلید، کاغذبازی، عینک، تلفن همراه)
- به راحتی دچار حواس پرتی میشوند و تحت تأثیر محیط قرار میگیرند.
- اگر فعالیتهای روزانه خود را یادداشت نکنند، احتمال فراموشی در آنها زیاد است.
- این کودکان دست و پاهای بیقراری دارند یا به وسایل ضربه وارد میکنند.
- با نشستن روی صندلی مشکل دارند و از یکجا نشستن فراری هستند.
- حتی در موقعیتهای خطرناک نیز شروع به دویدنهای خطرناک میکنند.
- اغلب قادر به بازیهای آرام نیستند و دوست دارند که همه چیز را به هم بریزند…
- بیش از حد صحبت میکنند و ممکن است اطرافیان را کلافه کنند.
- قبل از اینکه سؤال شما تمام شود شروع به توضیح دادن و صحبت میکنند.
- از صفهای انتظار برای هر چیزی فراری هستند و رعایت نوبت نمیکنند.
- بازیهای دیگران را قطع میکنند و به هم میریزند.
- زیاد رؤیاپردازی میکنند و تخیلات زیادی را در سر میپرورانند.
- اشتباهات زیادی را در انجام کارها دارند و بسیار ریسک میکنند.
- این افراد در برابر وسوسه مقاومتی از خود ندارند.
- کنار آمدن با دیگران برای آنها سخت و طاقتفرسا است.
علائم بیش فعالی در بزرگسالان
- تکانشگری
- بینظمی در اولویتبندی مشکلات
- مهارتهای مدیریت زمان ضعیف
- مشکلات تمرکز روی یک کار
- عدم تمرکز در هنگام انجام چند کار باهم
- بیقراری در رفتارها و فعالیتها
- برنامهریزی ضعیف
- عدم تحمل ناامیدی
- نوسانات خلقی مکرر در طول روز
- اهمالکاری در دنبال کردن برنامهها
- طبع گرم
- ناتوانی در مقابله با استرس
مشکلات همراه با بیش فعالی
- شکست تحصیلی
این افراد معمولاً در زمینه تحصیل با شکست مواجه میشوند، نتایج ضعیف تحصیلی و همراه با پایین آوردن حرمت خود، مشکلاتی هستند که در اغلب کودکان و نوجوانانی که با بیش فعالی درگیر هستند مشاهده میشود. - طرد شدن توسط همسالان
بر اساس تحقیقات انجام گرفته، کودکان و نوجوانانی که درگیر بیش فعالی هستند بیشتر از بقیه، از طرف همسالان خود طرد میشوند؛ زیرا کیفیت رابطه این افراد با بقیه مطلوب نیست و اگر برای درمان بیش فعالی این افراد اقدامی شود، بهتر است درمانگر در جهت بهبود آن تلاش بسیاری انجام دهد. - تضاد ورزی و اختلال رفتار ارتباطی
مهمترین شاخصهای که برای این افراد گزارش شده است تضاد ورزی و اختلال در ایجاد ارتباط است. در اغلب این افراد پرخاشگری و نافرمانیهای شدیدی گزارش شده است و نوجوانهای مبتلابه بیش فعالی رفتارهای ضداجتماعی زیادی از خود بروز میدهند. - علت بروز اختلال بیش فعالی
عوامل ژنتیکی در به وجود آمدن این اختلال تأثیر زیادی دارد. در سالهای اخیر عوامل زیادی مطرح شده است که میتوان آنها را در شکلگیری بیش فعالی دخیل دانست که در ادامه به تک تک آنها میپردازیم. - مواجه مادر با سموم در دوره قبل از تولد کودک
- زودرسی و صدمه به دستگاه عصبی جنین پیش از تولد
- استفاده مادر در دوران بارداری از رنگها و افزودنیهای خوراکی و مواد نگهدارنده به شکل افراطی
- قرار گرفتن در معرض خطرات محیطی مانند سرب در دوران بارداری یا در سنین پایین مصرف الکل و تنباکو در دوران بارداری
- زایمان زودرس
- وزن کم هنگام تولد
در گذشته آسیبهای جزئی که به نوزاد در دوران جنینی وارد میشود را علت اصلی در بیش فعالی میدانستند و به این علت بود که بیش فعالی را نوعی کژ کاری جزئی مغز تصور میکردند. پژوهشهایی نیز نشان از تأثیر کاهش جریان خون مغز و کاهش متابولیسم در نواحی لوب بیشانی در کودکان مبتلابه بیش فعالی دارد.
درمان بیش فعالی
برای درمان بیش فعالی نمیتوان برای همه افراد یکراه حل مشترک انتخاب کرد و شیوههای درمان میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. قبل از هر اقدامی که برای درمان صورت میگیرد، لازم است که با متخصصان این حوزه مشورتهایی صورت بگیرد.
بیش از هر اقدامی برای دارو درمانی به والدین پیشنهاد میشود که روشهای بازی درمانی و قصه درمانی (روشهای درمان بدون دارو) را برای فرزند خود آغاز کنند. مزیتی که این روشها دارند، این است که نسبت به دارو درمانی کم هزینهتر هستند و تأثیرات پایدارتری دارند.
استفاده از سایر روشهای درمان شما را به تأثیرات پایدارتری نسبت به دارو درمانی میرساند. همچنین استفاده از داروها ممکن است عوارضی را به همراه داشته باشد.
در ادامه مطلب توضیحهایی را در رابطه با بیش فعالی و درمان بیش فعالی برای شما ارائه میکنیم:
یکی از نکات مهم در این بخش داشتن اطلاعات کافی از این بیماری است که بسیار حائز اهمیت است. والدین و معلمان کودک نقش بسیار مؤثری در درمان و اصلاح رفتارهای او دارند. کتابها و مقالات بسیاری در این موضوع به چاپ رسیده است که شما میتوانید برای تکمیل اطلاعات خود از آنها استفاده کنید. مشاوره و استفاده از راهنماییهایی که درمانگران ارائه میکنند نیز میتواند مفید و سودمند باشد.
برای اینکه ارتباط بهتری در مراحل درمان بیش فعالی با کودک برقرار کنید، تدوین برنامهای برای درمان اقدامی مناسب است که از سوی والدین و معلمان کودک میتواند صورت بگیرد. تنظیم برنامه، کمک زیادی برای تعلیم و تربیت کودک خواهد بود.
گزارش کار و فعالیتهایی که معلمان و والدین انجام میدهند باهم ردوبدل شده و همجهت با هم برای درمان کودک بیش فعال اقدام میشود.
آماده کردن محیط منزل برای درمان بیش فعالی این کودکان نیز بسیار مهم است و تأثیر زیادی در روند بهبودی دارد، برای این اقدام باید سعی کنید که مهمانیها و تلفنهایی که ضروری نیستند را حذف کرده یا کاهش دهید. تلویزیون تأثیر منفی در درمان بیش فعالی دارد و آسیبهای جبرانناپذیری به بار میآورد، به همین دلیل برای سرعت بخشیدن به درمان تا حد امکان استفاده از آن را به حداقل برسانید.
برنامهریزی روزانه برای کودک میتواند به شما و کودک نظم ببخشد و تعیین زمان مشخص برای انجام کارهایی مانند غذا خوردن، خواب و انجام بازی میتواند برای درمان مؤثر باشد.
داروهایی که برای درمان بیش فعالی استفاده میشوند به دو گروه محرک و غیر محرک تقسیم میشوند. داروها بخش مهمی از درمان این اختلال را تشکیل میدهند، اما شاید بتوان گفت که انتخاب ممکن است سخت باشد.
برای این کار باید با پزشک صحبت کنید. اینکه آیا انتخاب دارو درمانی برای شما مناسب است یا نه، باید با نظر پزشک صورت بگیرد و اینکه از داروهای محرک یا غیر محرک برای درمان استفاده میکنید میتواند مهم باشد. اینکه کودک شما میتواند در طول روز و در مدرسه از این داروها استفاده کند یا نه، نکتهای است که باید به آن دقت شود.
دارو درمانی با محرکهای سیستم عصبی مرکزی
یکی از مهمترین شیوههای درمان بیش فعالی دارو درمانی است. داروهای محرک نظیر ریتالین عمدهترین داروهایی هستند که برای مبتلایان به بیش فعالی تجویز میشود که تأثیر بهتری دارد. این داروها مقادیر ماده شیمیایی به نام دوپامین و نوراپی نفرین را در مغز بیشتر کرده و باعث بهبود تمرکز کودک شما میشوند و تمرکز او را بهتر میکنند. مصرف این دارو در ابتدای درمان عوارضی را در پی دارد مانند: توقف رشد موقتی، مشکل در خوابیدن، کاهش اشتها، ایجاد انقباضهای بدنی و عدم کنترل در بیان و کلام از عوارض اولیه مصرف این دارو است.
اگر کودک نسبت به مصرف داروهای محرک واکنش نشان دهد و این داروها در کودک اثر نکند یا عوارض جانبی برای او به همراه داشته باشد، مصرف داروهای غیر محرک تجویز میشود. این داروها نیز سطح نوراپی مغز را افزایش داده و به بهبود حافظ و تمرکز در کودک شما کمک میکند.
اتوموکستین (Strattera) و داروهای ضد افسردگی مانند نورتریپتیلین (Pamelor) از مهمترین داروهای غیر محرک هستند که در درمان مبتلایان به بیش فعالی مورد استفاده قرار میگیرند. شواهدی در مورد چگونگی تأثیر این داروها در دست نیست. استفاده از داروهای محرک و غیر محرک باعث به وجود آمدن عوارضی در فرد میشود که مهمترین آنها کاهش وزن، مشکلات خواب، خشکی دهان و ناراحتیهای معده است. در موارد نادر میتواند عوارض جدیتری را داشته باشد.
روان درمانی برای درمان بیش فعالی
گزینههای دیگری نیز برای بهبود شرایط این کودکان وجود دارد که روان درمانی یکی از آنها است. بیش فعالی ارتباط کودک را با همسالان خود دچار مشکل میکند و شما از طریق روان درمانی میتوانید برای رفع این مشکلات اقدام کنید و بتوانید با احساسات کودک در جهت درمان او ارتباط برقرار کنید.
در روان درمانی میتوانید به شناختی از الگوهای رفتاری فرزندان دست پیدا کنید که در شیوههای دیگر درمان امکانپذیر نیست و به او کمک میکنید که آنها تغییر داده و در آینده انتخابهای مناسبتری را تجربه کند. از طریق خانواده درمانی میتوانید به نتایج بهتری برای حل رفتارهای نامناسب کودک دست پیدا کنید.
رفتار درمانی برای درمان بیش فعالی
رفتار درمانی نیز میتواند برای افراد مبتلا به بیش فعالی مناسب و راه گشا باشد. درمانگران به کودک کمک میکنند که مهارتهای اجتماعی و عاطفی خود را توسعه دهد و بتواند بر علائم ناشی از بیش فعالی غلبه کند.
رفتار درمانی را میتوان یکی از مؤثرترین روشهای غیرپزشکی برای درمان افراد مبتلا به بیش فعالی در بین کودکان و بزرگسالان دانست. در این روش معمولاً به والدین آموزشهایی را میدهند که بر اساس آن واکنش مناسب در برابر رفتارهای منفی کودکان را یاد بگیرند. در این جلسات والدین در جهت رسیدن به اهداف درمانی کودک خود راهنماییهای لازم را دریافت میکنند. مثلاً از شیوه پاداش دادن در برابر رفتارهای مثبت کودک استفاده کنند تا او را به انجام رفتارهای مناسب در هنگام مواجه با همسالان تشویق نمایند.
در این جلسات روشهایی به والدین در مورد کنار آمدن با شرایط و مهارتهای اجتماعی کودک آموزش داده میشود. مهارتهایی که در این جلسات حاصل میشود از طریق دارو درمانی امکانپذیر نیست.
آموزش مهارتهای اجتماعی در جهت درمان بیش فعالی
آموزش مهارتهای اجتماعی به کودکان بیش فعال میتواند در جهت درمان آنها گامی مهم باشد. در این مهارتها به کودک آموزشهایی در جهت برقراری ارتباط صحیح با گروههای دوستان و همسالان در مدرسه و محیطهای اجتماعی ارائه میشود که این کودکان تنشهای درخواست کمک از دیگران و تقسیم وسایل بازیهای خود با دوستان، میتواند آموزشهای مفیدی برای آنها تلقی شود.
تمرین ورزشی در درمان بیش فعالی
در تحقیقات اخیر به اثبات رسیده است که روزی نیم ساعت ورزش در محیط و فضای سبز برای درمان و بهبود کودکان بیش فعال بسیار مفید است. ورزش از شیوههای درمانی است که هیچ عارضه جانبی ندارد و تأثیرات بسیار مفید و مؤثری بر روح و روان افراد دارد.
انجام فعالیتهای ورزشی که به هر شکلی باشد، باعث تحرک و ترشح هورمونهای دوپامین، نور اپی نفرین و سرتونین در افراد میشود که این هورمونها تمرکز و توجه کودک را افزایش خواهند داد.
ورزش کردن جریان خون را به تمام قسمتهای بدن، از جمله مغز میرساند و برای درمان اختلال بیش فعالی این اقدام بسیار مفید است.
مدیتیشن و تأثیرات مثبت آن در درمان بیش فعالی
مدیتیشن با آرام کردن فرد و دور کردن استرسها و تنشهای عصبی عملکرد مغز را بهبود میبخشد. برای انجام این کار کافی است که مکان آرامی را در محیط کار یا منزل پیدا کرده، چشمان خود را بسته و به تنفس خود توجه کنید. این عمل را روزانه در چند دقیقه انجام دهید و تأثیرات مثبت آن را بر فرایند درمان بیش فعالی ببینید.
موزیک درمانی برای افراد مبتلا به بیش فعالی
این شیوه از درمان با جلب توجه و تقویت مهارتهای اجتماعی میتواند به درمان بیش فعالی کمک کند. بهتر است به فکر آموزش یک ساز برای کودکان در محیط خانه یا مدرسه باشید. این آموزش عملکردهای اجرایی را در کودک بهبود خواهد بخشید و این به مغز در سازماندهی و تنظیم وظایف کمک میکند.
نوروفیدبک اس لورتا
این روش یک درمان تخصصی بدون استفاده از دارو برای افرادی که درگیر بیش فعالی هستند، بهحساب میآید. در این شیوه درمانی، از فناوریهای رایانهای که بسیار پیشرفته است برای متعادلسازی و بهینهسازی مغز استفاده میکنند.
جلسه درمانی آن به شکلی است که فرد یک بازی ویدئویی با استفاده از مغز خود انجام میدهد. این درمان ساده مغز را تقویت میکند و تمرکز را در افراد مبتلا به نقص توجه افزایش میدهد. این درمان نسبت به شیوه دارو درمانی هیچ عوارضی در پی ندارد و بيش از ٦٠٠٠ نقطه در مغز را تحت تأثیر قرار می دهد. در این شیوه اشکالات و نواقصهای مغزی ارزیابیشده و برای رفع آنها اقدام میشود. این درمان تأثیرات پایدارتری را میتواند ایجاد کند.
ایجاد تغییر در نگرش و افکار
باید این موضوع را بپذیریم که رفتارهای کودک بیش فعال، ناشی از وجود یک اختلال در کودک است و عمدی نیست. این کودکان نیز تواناییهای در یادگیری و موفقیت دارند که منحصربهفرد و ارزشمند است. با آموزشهای لازم در مورد این اختلال میتوانید بهتر و راحتتر با فرزندتان ارتباط برقرار کرده و به او کمک کنید.
از صفات خوب کودک تعریف کنید و او را مورد تحسین قرار دهید. محبتهای عملی مانند به آغوش کشیدن و بوسیدن برای ایجاد روحیه بهتر در درمان آنها میتواند بسیار مؤثر باشد. روزانه وقتی را به برقراری ارتباط با او اختصاص دهید و زمینه برای تخلیه هیجانات در او فراهم کنید و بههیچوجه او را با کودکان دیگر مقایسه نکنید.
انجام فعالیتهای درست را به کودک آموزش دهید و بهطور شفاف و خلاصه به او بگویید که چه انتظاری دارید. برای انجام تکالیف مدرسه یک مکان آرام را در اختیار او قرار دهید که انجام آنها را فراموش نکند. بعد از انجام تکالیف آنها بررسی کنید و از صحت آنها مطمئن شوید.
سایر راهکارهای درمانی بیش فعالی
وجود گروههای حمایتی در کنار والدین میتواند تحمل بار سنگین این مسئولیت را برای آنها آسانتر کند. این گروه میتواند با ارائه ایدههای جدید برای والدین، آنها را در درمان بیش فعالی فرزندشان یاری کند.
علاوه بر دارو درمانی و رفتار درمانی، ایجاد سبک زندگی سالم با عادتهای غذایی مناسب برای مقابله با علائم بیش فعالی به کودک کمک زیادی میکند.
ایجاد عادتهای غذایی سالم مانند استفاده از میوه و سبزیها، غلات و منابع پروتئینی که چربی زیادی ندارند بسیار مؤثر است. شرکت در برنامههای ورزشی روزانه میتواند در روحیه این افراد نیز تغییرات زیادی را به وجود آورد. در این افراد باید استفاده از تلویزیون، رایانه و گوشیهای همراه به حداقل برسد و ساعتهای خواب آنها تنظیم شده باشد.
در بخش درمان دارویی بیش فعالی بیخطرترین دارو و درمان محرکهای CNS هستند که مهمترین آنها متیل فنیدیت یا همان ریتالین است که حتما باید با تجویز پزشک مصرف شود.
سوالات متداول
- آیا کودک بیش فعال طبیعی است؟
اکثر کودکان سالم در یک زمان بی توجه، بیش فعال یا تکانشی هستند. برای کودکان پیش دبستانی معمول است که دامنه توجه کوتاهی دارند و نمیتوانند برای مدت طولانی روی یک فعالیت خاص تمرکز کنند. حتی در کودکان بزرگتر و نوجوانان نیز دامنه توجه اغلب به میزان علاقه آنها به فعالیتشان بستگی دارد.
- آیا می توان بیش فعالی را بدون دارو درمان کرد؟
انواع درمان مورد استفاده برای درمان بیش فعالی شامل رفتار درمانی، گفتار درمانی و خانواده درمانی است. همچنین برای درمان میتوان کودکان را در مورد نحوه رفتار مناسب در محیط های اجتماعی آموزش داد که به عنوان آموزش مهارتهای اجتماعی شناخته می شود.
- آیا بیش فعالی با افزایش سن بدتر میشود؟
اگر فرد از علائم خود آگاه باشد و بداند چگونه آنها را مدیریت کند، اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) معمولاً با افزایش سن بدتر نمیشود.
- چه ویتامین هایی به درمان بیش فعالی کمک میکنند؟
مکمل ویتامینهای B و C میتواند به کاهش علائم ADD و ADHD کمک کند. ویتامین C مانند روی، آهن و منیزیم برای تولید انتقال دهندههای عصبی مانند دوپامین استفاده میشود. علاوه بر این، کمبود ویتامین B با تحریک پذیری و خستگی در کودکان مرتبط است.
- آیا مصرف ویتامین D به درمان بیش فعالی میکند؟
بسیاری از کودکا به طور طبیعی سطح ویتامین D پایینی دارند. تحقیقات جدیدتر نشان میدهد که کودکان مبتلا به ADHD نسبت به کودکان بدون این بیماری، سطح ویتامین D کمتری دارند. مادران باردار با سطوح پایین ویتامین D احتمال بیشتری برای داشتن بیش فعالی در فرزندانشان دارند.
مطلب پایانی
درمان بیش فعالی معمولاً از طریق چندین روش انجام میگیرد که میتواند شامل دارو درمانی، رفتار درمانی، نوروفیدبک و در کنار آنها استفاده از چند شیوه دیگر باشد. این اقدامات رفتاری به والدین در جهت درمان سریعتر کمک میکنند. در این شیوهها به فرد کمک میشود که علائم را مدیریت کرده و به احساسات بهتری دست پیدا کند.
قبل از هر اقدامی برای درمان بیش فعالی ابتدا با یک درمانگر و دکتر خوب مشورت کنید و شرایط کودک خود را با او ارزیابی نمایید.
معمولاً استفاده از داروها برای همه مناسب نیست و ممکن است عوارضی را به همراه داشته باشد. در تحقیقاتی که در فرایند درمان بیش فعالی انجام شده، ترکیبی از تراپی، ورزش، مدیتیشن و تغییر رژیم غذایی به بسیاری از کودکان و بزرگسالان دچار اختلال کمتوجهی یا بیش فعالی کمک بیشتری کرده است. برای شروع درمان میتوانید از روانشناس و روانپزشکها کمک بگیرید.
مطالب پیشنهادی:
- تست افسردگی چیست؟ و 3 نوع آن
- خانواده درمانی چیست؟ و 7 کاربرد آن
- سادیسم چیست و 2 روش درمان آن
- تست هوش کودکان و 8 نوع آن
- آنورکسیا چیست و 5 روش درمان آن
- تپش قلب چیست؟ و 5 راه برای مدیریت آن
- موزیک آرامبخش و 18 تاثیر آن بر سلامت روان
- بی اشتهایی عصبی و 8 راه مقابله با آن
- روشهای افزایش اعتماد به نفس
- علائم افسردگی
منابع
