چطور تعارض والدین بر کودکان تاثیر می گذارد؟

تعارض والدین برای کودکان مضر است اما در موارد مکرر وقتی خصمانه باشد، شامل توهین های کلامی و صداهای بلند می شود و وقتی والدین از نظر جسمی پرخاشگر می شوند.

  • چطور تعارض والدین بر کودکان تاثیر می گذارد؟

    کدام جنبه از تعارض والدین مهم است؟


    رابطه ای کاملاً عاری از تعارض و اختلاف وجود ندارد و مطمئناً همه کودکان در یک زمان با پدر و مادر خود بحث می کنند. وقتی والدین حتی در حین اختلاف با یکدیگر با آرامش و مثبت ارتباط برقرار می کنند، مشکل را با هم حل می کنند و از طریق تعاملات بعدی به کودکان نشان می دهند که درگیری برطرف شده است، در این صورت ممکن است فرزندان تحت تأثیر قرار نگیرند.
    درگیری والدین برای کودکان مضر است اما در موارد مکرر وقتی خصمانه باشد، شامل توهین های کلامی و صداهای بلند می شود و وقتی والدین از نظر جسمی پرخاشگر می شوند. وقتی والدین از مشاجره کنار می روند یا با یکدیگر برخورد خاموش دارند. هنگامی که به نظر می رسد درگیری سلامت خانواده را تهدید می کند.

     

    1014913 957 - چطور تعارض والدین بر کودکان تاثیر می گذارد؟

    حتما بخوانید: درمان استرس

    کودکان چگونه از تعارض والدین خود رنج می برند؟

     

    برخی از محققان می گویند از همان سنین پایین – از شش ماهگی – کودکان هنگام درگیری والدین پریشانی می کنند. واکنش های آنها می تواند شامل ترس، عصبانیت، اضطراب و غم باشد و بیشتر در معرض انواع مشکلات سلامتی، آشفتگی خواب و مشکل در تمرکز و موفقیت در مدرسه هستند. آنها ممکن است پریشانی خود را به شکل “پرخاشگری، خصومت، رفتار ضد اجتماعی و عدم انطباق، بزهکاری و خرابکاری” بروز دهند و یا آن را به شکل “افسردگی، اضطراب، عقب نشینی و بی نظمی” درونی کنند.

    بعلاوه ، “کودکان از خانه های دارای درگیری بالا به احتمال زیاد مهارتهای بین فردی، توانایی حل مسئله و صلاحیت اجتماعی ضعیف دارند.” این مشکلات بر روابط عاشقانه آنها در دوره نوجوانی و بزرگسالی تأثیر منفی می گذارد، زیرا درگیری باعث می شود که کودکان “خود و دنیای اجتماعی خود را با دید منفی تری درک کنند” و “تصاویر منفی یا بازنمایی درونی بیشتری از روابط خانوادگی داشته باشند”. بنابراین رابطه درگیری بالا یک زوج می تواند روابط منفی دیگری را در نسل بعدی ایجاد کند.

    چطور تعارض والدین تأثیرات منفی را ایجاد می کند؟


    تعارض والدین تا حدودی به بچه ها آسیب می رساند به دلیل:

    روابط پر تعارض همچنین می تواند باعث ایجاد فرزند ناسازگار شود: والدینی که به سادگی توجه زیادی به فرزندان خود ندارند. در هر صورت ممکن است در نتیجه فرزندان نتوانند دلبستگی ایمن به والدین ایجاد کنند.

    اما به نظر می رسد تعارض والدین حتی جدا از تأثیرات آن بر فرزندپروری به بچه ها آسیب برساند. محققان چارچوب ها و سازوکارهای مختلفی را پیشنهاد کرده اند که ممکن است این روند را توضیح دهد. برای بیان یک مثال ، در تلاش برای درک درگیری والدین خود ، کودکان می توانند خود را سرزنش کنند یا راههای مضر برای کنار آمدن با تعارض را پیدا کنند. بعلاوه ، علاوه بر احساسات منفی ، کودکان واکنشهای فیزیولوژیکی مربوط به استرس را تجربه می کنند که ممکن است به رشد مغزی آنها آسیب برساند.

    dad scolding teen fb - چطور تعارض والدین بر کودکان تاثیر می گذارد؟

    تأثیرات تعارض والدین بر روی کودکان

     

    از تأثیرات تعارض والدین بر روی کودکان می توان به رفتار ضد اجتماعی ، تاب آوری ضعیف، افسردگی و پرخاشگری اشاره کرد. مطالعه دیگر توسط وزارت آموزش و پرورش انگلستان نشان می دهد که تأثیرات بد تربیتی بر روی کودکان شامل مشکلات رفتاری، مهارت های ضعیف کنار آمدن، چالش های تحصیلی و نتایج بهداشت روان است. تصمیمات مکرر والدین نادرست می تواند از طریق کودکی و حتی پس از آن نتیجه ای مضر داشته باشد. درک و تشخیص تصمیمات بد والدین می تواند به والدین کمک کند تا بهترین تصمیمات را برای فرزند خود بگیرند.

    تاثیر دعوای والدین بر کودکان - چطور تعارض والدین بر کودکان تاثیر می گذارد؟

    برای استفاده از خدمات روانشناسی و روانپزشکی و تعیین نوبت ویزیت با متخصصان مرکز با شماره های زیر تماس بگیرید

    ۰۲۱۲۲۶۳۶۸۵۸ –  ۰۹۲۱۲۷۷۳۷۲۴

     

    بنابراین، ما هفت رفتار متداول توسط والدین را نشان می دهیم که مانع موفقیت فرزندان آنها در زندگی است:

    ۱. عدم توجه کافی

    بزرگترین حسرت پدر و مادرهایی که در یک مطالعه در مورد فرزندان خود در سالهای اولیه گذرانده اند، صرف وقت زیاد در محل کار بوده است. پشیمانی های دیگر عبارتند از: گذراندن وقت بیش از حد از آنها، بازی نکردن بیشتر با آنها. بعضی از والدین به فرزندان خود توجه کم یا بسیار کمی دارند. بعضی از والدین آنقدر مشغول ساختن شغل و کسب درآمد هستند که کاملاً از فرزندان خود غافل می شوند و آنها را نادیده می گیرند. آنها مراقبت از فرزندان خود را به خانه کمک و پرستار بچه ها می سپارند ، که در بیشتر موارد تصوری از نحوه تربیت صحیح کودکان ندارند. بیشتر این کودکان بدون راهنمایی مناسب بزرگ می شوند و باید رفتارهای همسالان و محیط نزدیک را بیاموزند. خبر بد این است که بیشتر این رفتارها از همسالان و محیط نزدیک که بیشتر اوقات یاد گرفته می شود، رفتارهای منفی است که بسیار طول می کشد تا در اواخر زندگی بر کودکان تأثیر منفی بگذارد. در موارد بدتر، کودکان بدون آگاهی والدینشان مورد آزار جنسی قرار گرفته و تهدید به سکوت می شوند.

    ۲. تفکر در مورد یک دین به کودکان ارزشهای کاملی می بخشد

    بسیاری از مردم از خدا می خواهند آنچه را که می توانند برای خودشان انجام دهند برای آنها انجام دهد. بسیاری از والدین بر این باورند که تعهد دادن فرزندان خود به خدا در نماز هر روز برای رشد اخلاقی آنها کافی است اما واقعیت این است که کودکان برای بزرگ شدن به بزرگسالانی مسئولیت پذیر، بیش از نماز و درگیری دینی نیاز دارند. چندین منبع نشان داده است که بیشتر کودکان شب ها با افسردگی مشکل دارند، در حالی که اکثر آنها اغلب از ایمان دور می شوند.

    فعالیت های مذهبی بیش از حد فقط باعث می شود بچه ها خوب جلوه کنند اما به محض اینکه فرصت پیدا می کنند، مخصوصاً وقتی وارد دانشگاه می شوند و از والدین خود رها می شوند، می خواهند تمام سرگرمی هایشان را جبران کنند. اعتقاد داشتند که والدین آنها را از آنها محروم کرده است. بعضی از والدین وقتی کودک را بد رفتاری می بینند، به جای اقدام عمدی برای اصلاح کودک، به روزه گرفتن متوسل می شوند و به درگاه خداوند دعا می کنند تا به آنها کمک کند کودک خود را درست کنند. فعالیت های دینی باید با نظم و راهنمایی مناسب پشتوانه ای ایجاد شود تا کودک در آینده به یک بزرگسال مسئولیت پذیر تبدیل شود.

    ۳. جلوگیری از اطلاعات مشترک درباره موضوعات حیاتی مانند رابطه جنسی

    بسیاری از والدین دلایل زیادی دارند که با فرزندان خود در مورد رابطه جنسی صحبت نمی کنند. آنها به اشتباه معتقدند که صحبت درباره چنین موضوعات حساس با فرزندان باعث فساد آنها می شود. برخی از والدین دبیرستان حتی چنین موضوعاتی را تابو می دانند. با این حال، ثابت شده است که این رفتارها از طرف خود یک اشتباه بزرگ است زیرا هر کاری که انجام می دهند، کودک سرانجام در مورد چنین موضوعات حساس یاد می گیرد و در بیشتر مواقع، آنها این مهارت را از همسالان خود یا از طریق تجربه شخصی می آموزند.

    طبق یک مطالعه، همانطور که روز سلامتی گزارش داده است ، نوجوانانی که والدین آنها در مورد رابطه جنسی با آنها صحبت می کنند، بیشتر منتظر می مانند که رابطه جنسی برقرار کنند و همچنین در نهایت اقدام به کنترل بارداری و کاندوم می کنند. اگر والدین به آنها در مورد رابطه جنسی، نحوه محافظت از خود و عواقب منفی رابطه جنسی قبل از ازدواج ، به آنها آموزش داده باشند ، می توان از بسیاری از حاملگی های نوجوانان جلوگیری کرد.

    حتما بخوانید: علائم افسردگی

    ۴. فراموش کردن اقدامات خود والدین

    بعضی از والدین رفتار بدی دارند اما از فرزندان خود انتظار رفتار کامل را دارند. والدینی که دعوا می کند ، فریاد می کشد ، نفرین می کند ، سیگار می کشد ، داروهای غیرقانونی مصرف می کند ، مشروبات می نوشد یا از نظر جسمی پرخاش می کند ، نباید انتظار داشته باشد که فرزندش مانند یک مقدس رفتار کند.

    آموزش یک چیز و انجام چیز دیگر به کودک می گوید که شما صمیمی نیستید. علاوه بر این، باعث می شود کودک شما باور کند کارهایی که شما از آنها درخواست می کنید مهم نیستند. با مشاهده و تقلید از دیگران ، کودکان روش های تعامل اجتماعی را می آموزند. آنها رفتارهای مناسب و نامناسب را یاد می گیرند. مثالهایی که توسط بزرگسالان ، خواهر و برادرهای بزرگتر ، قدرتمندترین تأثیراتی هستند که رفتار و رفتار کودک را شکل می دهند.

    کودکان با کپی کردن از آنچه دیگران انجام می دهند یاد می گیرند. اگر بزرگسالان فریاد بزنند ، با خشونت رفتار کنند ، تبعیض قائل شوند ، کودکان این نوع رفتار را نیز یاد می گیرند و کپی می کنند. اگر بزرگترها با احترام ، صبر و مهربانی با دیگران رفتار کنند ، کودکان از آنها الگو می گیرند. اگر پدران و مادران با محبت و احترام با یکدیگر رفتار کنند ، فرزندان آن را در بزرگسالی یاد می گیرند ، کپی می کنند و به احتمال زیاد دوباره پخش می کنند.

    ۵. تربیت کودکی که می خواهیم، نه کودکی که داریم

    همه والدین برای فرزندان خود آرزو دارند. ناآگاهانه امیدوارند که بچه ها مانند آنها شوند، فقط باهوش تر و با استعداد تر. آنها می خواهند راهنمای آنها باشند و از تجربه زندگی خود استفاده بسیار خوبی می کنند. بسیاری از والدین یک مسیر شغلی را برای فرزندان خود تحمیل می کنند ، در نتیجه آنها را وادار به ترک شغلی می کنند که علاقه و اشتیاق طبیعی به آن دارند. دلایل مختلفی وجود دارد که والدین سعی می کنند شغل خود را به فرزندان خود تحمیل کنند. بسیاری از والدین تلاش می کنند تا فرزندان خود را برای تحصیل در رشته های پزشکی ، حقوق ، مهندسی یا هر دوره دیگری که به اعتقاد آنها فرزندشان موفقیت آمیز خواهد بود ، حتی اگر بدیهی است که فرزندان هیچ اشتیاق و اشتیاق به چنین دوره هایی ندارند.

    ۶. محافظت از کودکان در برابر شکست

    هیچ پدر و مادری از دیدن فرزند خود بیچاره یا ناامید خوشحال نیستند. به همین دلیل است که بسیاری از والدین تمام تلاش خود را برای محافظت از فرزندان خود در برابر عقب نشینی و شکست انجام می دهند. همیشه محافظت از کودک در برابر پریشانی و شکست ایده خوبی نیست.

    اگر کودکی برای قبول عدم موفقیت آموزش نبیند، هنگام بزرگسالی برای کنترل استرس زحمت می کشد. اندکی ناامیدی گاهی می تواند به نفع کودک شما باشد به شرطی که به او بیاموزید چگونه با شکست کنار بیاید و چگونه از آن بازگردد. کودکی که هرگز در مدیریت شکست مهارت پیدا نکرده ، بسیار رقت انگیز است و تقریباً بلافاصله فشار می آورد. هر کودکی باید تشخیص دهد که شکست دادن چنین چیز وحشتناکی نیست ، به شرط آنکه همه تلاش خود را به کار ببندد.

    والدین به طور معمول این رفتارهای محافظتی را با نیت خیر از خود نشان می دهند، اما این نگرش ها تا زمانی که در موقعیت هایی قرار می گیرند که باید برای خود بایستند ، تأثیر منفی بر موفقیت کودک می گذارد.

    ۷. عدم اعتماد

    طبق مطالعه دانشگاه پرینستون، چهل درصد از نوزادان در ایالات متحده در ترس یا عدم اعتماد به والدین خود زندگی می کنند. این ترس و بی اعتمادی با رشد در بزرگسالان به سرکشی، پرخاشگری و بیش فعالی تبدیل می شود. وقتی والدین مرتباً به فرزندی قول می دهند اما این قول را عمل نکنند، ممکن است کودک این تصور را داشته باشد که نمی توان به والدین اعتماد کرد که آنچه را قول داده است، انجام دهد. اگر والدینی دائماً به کودکی بگوید که می تواند به سراغش بیاید و در مورد هر چیزی صحبت کند اما پس از آن کودک وقتی چیزی را که نمی خواهد بشنود، آشکار می کند ، کودک مطمئناً احساسی نخواهد داشت که والدین می توانند دفعه بعد که اتفاقی حیاتی افتاد به او اعتماد کنیم. این عدم اعتماد می تواند به این معنی باشد که کودک ترجیح می دهد دفعه بعد مسائل مهم را با دوستانش در میان بگذارد تا اینکه خشم والدین را به خطر بیندازد. این عدم اعتماد همچنین می تو اند مانع از اعتماد کودک به کسی در آینده شود. اگر این حس بی اعتمادی با کودک رشد کند ، ممکن است او مشکلات روانی داشته باشد که هرگز دوباره به کسی در هر زمینه زندگی اعتماد کند.

    برای استفاده از خدمات روانشناسی و روانپزشکی و تعیین نوبت ویزیت با متخصصان مرکز با شماره های زیر تماس بگیرید

    ۰۲۱۲۲۶۳۶۸۵۸ –  ۰۹۲۱۲۷۷۳۷۲۴

    میانگین امتیازات ۵ از ۵
    از مجموع ۱ رای

    Leave A Reply

    Your email address will not be published.