افسردگی در کودکان ، مشکلی مخفی!

افسردگی در کودکان را جدی بگیرید

اگرچه بیشتر افراد افسردگی را بیماری بزرگسالان می دانند ، کودکان و نوجوانان نیز می توانند افسردگی پیدا کنند. متأسفانه ، بسیاری از کودکان مبتلا به افسردگی تحت درمان قرار  نمی گیرند زیرا بزرگسالان افسردگی خود را تشخیص نمی دهند.

برای والدین ، ​​معلمان و سایر بزرگسالان مهم است که در مورد افسردگی دوران کودکی اطلاعات کسب کنند. وقتی علائم افسردگی در کودکان و دلایل ایجاد آن را درک کردید ، می توانید به روشی مفید مداخله کنید.

علائم

افسردگی در کودکان و نوجوانان اغلب متفاوت از بزرگسالان است. تحریک پذیری و  یا عصبانیت علائم شایع افسردگی در کودکان و نوجوانان است. علاوه بر این ، کودکان خردسال اغلب توضیح احساس خود را دشوار می دانند ، در حالی که نوجوانان از ترس قضاوت دیگران سعی می کنند درد عاطفی خود را پنهان کنند .

از آنجا که رفتارهای عادی با رشد کودکان متفاوت است ، دانستن اینکه فرزند شما فاز را پشت سر می گذارد یا مسئله جدی تری است ، می تواند چالش برانگیز باشد. اولین قدم برای کمک به کودک در مبارزه با افسردگی یادگیری نحوه تشخیص آن است.

علائم شایع افسردگی در کودکان و نوجوانان بیش از دو هفته طول می کشد و شامل:

• تغییر در اشتها یا وزن
• احساس یا ظاهر افسرده ، غمگین ، اشک آور یا تحریک پذیر
• خستگی یا کمبود انرژی درک شده 
• احساس گناه یا شرمندگی  
• در تمرکز مشکل بیشتری دارید
• از دست دادن علاقه یا لذت از فعالیتهایی که قبلاً لذت برده اید
• کاهش یا تحریک روانی-حرکتی
• افکار مکرر خودکشی و / یا مرگ 
• اختلال خواب: تقریباً هر روز بی خوابی یا پرخوابی

علاوه بر علائم فوق ، برخی از کودکان شکایت های جسمی مانند درد معده و سردرد ، مصرف مواد و عملکرد ضعیف در مدرسه دارند.

کودکان معمولاً کمتر معیارهای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) افسردگی را دارند. با افزایش سن ، بروز علائم با معیارهای DSM-5 سازگارتر می شود.

اگرچه وقایع استرس زای زندگی ، مانند طلاق ، ممکن است به افسردگی کمک کند ، اما این فقط یک بخش کوچک از معما است. بسیاری از عوامل دیگر ، از جمله ژنتیک ، نیز در پیشرفت آن نقش دارند..

تعدادی از عوامل مختلف وجود دارد که می تواند در افسردگی کودکان موثر باشد از جمله:

• شیمی مغز: عدم تعادل در انتقال دهنده های عصبی و هورمون های خاص ممکن است در نحوه عملکرد مغز نقش داشته باشد ، که می تواند بر روحیه و احساسات تأثیر بگذارد و خطر ابتلا به افسردگی را افزایش دهد.
• عوامل محیطی: یک محیط استرس زا ، آشفته یا ناپایدار در خانه نیز می تواند کودکان را دچار افسردگی کند. رد و زورگویی در مدرسه نیز ممکن است یک عامل مثر باشد.
• سابقه خانوادگی: کودکان دارای اعضای خانواده که دارای اختلالات خلقی مانند افسردگی نیز هستند بیشتر در معرض علائم اختلالات افسردگی قرار دارند.
• استرس یا ضربه:  تغییرات ناگهانی مانند جابجایی یا طلاق ، یا حوادث آسیب زای مانند سو ass استفاده یا تعرض نیز می تواند در احساس افسردگی نقش داشته باشد. هرکسی ممکن است دچار افسردگی شود و این نشانه ضعف نیست. همچنین اگر کودک شما افسرده است تقصیر شما نیست.

تشخیص

اگر فکر می کنید فرزند شما علائمی از افسردگی نشان می دهد ، قرار ملاقات با متخصص اطفال کودک خود بگذارید تا در مورد نگرانی های شما صحبت کند.

قبل از رسیدن به تشخیص ، کودک شما باید یک ارزیابی جامع جسمی و پزشکی انجام دهد.، هر دو بیماری پزشکی زمینه ای را که می تواند در علائمی که مشاهده می کنید ، رد می کند. به عنوان مثال ، مشکلات تیروئید ، کم خونی و کمبود ویتامین می توانند علائم افسردگی را تقلید کنند.

در حالی که هیچ آزمایش خاصی برای افسردگی وجود ندارد ، پزشک ممکن است از یک یا چند ارزیابی روانشناختی برای ارزیابی بیشتر نوع و شدت افسردگی کودک شما استفاده کند.

طبقه بندی افسردگی

هنگامی که کودک شما با اختلال افسردگی تشخیص داده می شود ، به طور معمول بر اساس شدت آن طبقه بندی می شود:

• خفیف
• در حد متوسط
• شدید (همچنین “ماژور” یا “بالینی” نیز نامیده می شود)

طبق DSM-5 ، این طبقه بندی بر اساس تعداد ، نوع و شدت علائم و میزان تداخل آنها در زندگی روزمره شما است.

درمان افسردگی

اگر کودک شما مبتلا به افسردگی خفیف باشد ، پزشک وی قبل از توصیه هر نوع درمانی ، علائم وی را به طور فعال کنترل می کند. اگر علائم آنها پس از 6 تا 8 هفته درمان ادامه یابد ، برای روان درمانی معرفی می شوند. اگر در ابتدا کودک شما مبتلا به افسردگی متوسط ​​تا شدید تشخیص داده شود ، پزشک وی احتمالاً از این مرحله عبور کرده و سریعاً درمان را آغاز می کند.

روان درمانی ، داروها یا ترکیبی از این دو برای کمک به کودکان مبتلا به افسردگی نشان داده شده است. نوع درمانی که برای کودک شما توصیه می شود به ماهیت و شدت افسردگی وی بستگی دارد.

روان درمانی

اگر فرزند شما افسردگی خفیف تشخیص داده شود ، رواندرمانگر روان درمانی را به عنوان یک درمان خط اول توصیه می کند. برای نوجوانان مبتلا به افسردگی متوسط ​​تا شدید ، تحقیقات نشان داده است که ترکیبی از روان درمانی و دارو بهترین نتیجه را دارد.

در روان درمانی ، یک روانشناس کودک به کودک شما کمک می کند تا مهارت های لازم برای مدیریت علائم افسردگی خود را رشد دهد تا بتواند هم در خانه و هم در مدرسه عملکرد خوبی داشته باشد. دو نوع روان درمانی به عنوان درمان انتخابی برای کودکان مبتلا به افسردگی شناخته می شود:

• شناخت درمانی رفتاری (CBT) : با شناسایی الگوهای رفتاری و تفکر منفی و جایگزینی الگوهای مثبت به بهبود خلق و خوی کودک کمک می کند.
• درمان بین فردی (IPT) : رویکردی که در آن درمانگران به کودکان و نوجوانان کمک می کنند تا یاد بگیرند که چگونه مشکلات روابطی را که ممکن است در افسردگی آنها نقش داشته یا ایجاد کنند ، کنترل کنند.

 

ضد افسردگی و تفکر خودکشی

پیشگیری از افسردگی در کودکان

حمایت عاطفی و ارتباط با کودک:

در موارد خفیف افسردگی ، تغییر سبک زندگی اغلب می تواند راهی موثر برای رفع احساس افسردگی باشد. مواردی مانند یافتن راه هایی برای کنترل استرس ، انجام ورزش های بدنی منظم ، استفاده از تکنیک های آرام سازی و ایجاد یک سیستم پشتیبانی اجتماعی قوی تر می تواند به بهبود احساس کودک کمک کند.

در زیر چند اقدام فعال برای تشویق مهارتهای مقابله سالم و حمایت از سلامت روان ذکر شده است:

• درمورد اینکه چگونه مراقبت از بدن به ذهن نیز کمک می کند صحبت کنید. توضیح دهید که چگونه خوردن غذای مقوی و ورزش زیاد برای سلامت روان آنها مفید است .
• اطمینان حاصل کنید که کودک شما یک برنامه خواب ثابت دارد. دستگاه ها را قبل از خواب خاموش کنید و مطمئن شوید که کودک هر روز در یک ساعت مشخص به رختخواب می رود و از خواب بیدار می شود.
• به کودک خود کمک کنید بدون داشتن زمانبندی بیش از حد در زمان خود ، یک زندگی اجتماعی غنی را توسعه دهد. مسئولیت هایی را تعیین کنید و به دلیل مسئولیت پذیری به آنها پاداش دهید.
• به کودک خود بیاموزید که چگونه مشکلات را حل کند ، احساساتش را با روش های سالم مدیریت کند و راهکارهایی تدوین کند که به آنها کمک کند با شکست و شکست روبرو شوند. در مورد بهداشت روانی خود نیز صحبت کنید و حفظ سلامتی را در اولویت خانواده خود قرار دهید.

در نهایت ، این به عهده سرپرستان است که باید از گزینه های درمانی استفاده کنند. برای والدین و فرزندان مهم است که خود را در مورد درمان و خطرات و مزایای احتمالی هر گزینه آموزش دهند.

• بیشتر بخوانید:

• افسردگی در زنان

• ترس از ازدواج

• اهمال کاری